Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 października 2013 r. R.J. U. (dalej Skarżący) wniósł skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki poprzez stwierdzenie, że:
- 1. w postępowaniu o sygn akt IV SA/Wa 2082/13 nastąpiło naruszenie prawa skarżącego do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki,
- 2. wydanie sądowi rozpoznającemu sprawę zalecenia podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności, a zwłaszcza zalecenia zapoznania się z pełną treścią uchwały 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn.akt II OPS 2/07 wraz z jej uzasadnieniem oraz dotychczasowymi głównymi orzeczeniami Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanymi na jej podstawie (wraz z jej uzasadnieniami), jak np. stanowiskami wyrażonymi przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 maja 2007 r., syg.akt II OSK 986/06,
- 3. zasądzenie od Skarbu Państwa (statio fisi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie) sumy pieniężnej w kwocie 10.000 zł.
- 4. zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania,
W uzasadnieniu skargi Skarżący zarzucił Sądowi: zbędne przekazanie skargi z 12 lipca 2013 r. do organu administracji w celu udzielenia odpowiedzi i nadesłania akt sprawy, wyłączenie do odrębnego rozpoznana spraw skarg na podjęcie uchwały o zmianie uchwały Rady miasta W. i skargi na pierwotnie podjęta uchwałę Rady miasta W., naruszenie prawa procesowego poprzez niezastosowanie uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn.akt II OPS 2/07, co spowodowało niedopuszczalne odrzucenie skargi, a więc brak jej rozpoznania co do istoty i brak merytorycznego odniesienia się do kwestii w niej zawartych.
Z akt sprawy wynika, że Skarżący, pismem z dnia 12 lipca 2013 r. wniósł pismo zatytułowane "replika na odpowiedź organu administracji na skargę na uchwałę nr. [...] Rady miasta W. z dnia 7 marca 2013 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki takiej opłaty oraz ustalenia stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności".
Odpowiadając na skargę organ wniósł o odrzucenie ewentualnie o oddalenie skargi podnosząc, że pismem doręczonym do Biura Rady m. W. w dniu 11 lipca 2013 r. skarżący wezwał Radę do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia dokonanego podjęciem zaskarżonej uchwały, a następnie pismem z dnia 12 lipca 2013 r. adresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł skargę na kwestionowaną uchwałę z dnia 12 czerwca 2013 r. nr [...]. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 11 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny (k. 21 akt sądowych), skierował sprawę na posiedzenie niejawne wyznaczone na dzień 11 września 2013 r. w celu dokonania oceny dopuszczalności wniesionej skargi. Postanowieniem z dnia 11 września 2013 r. sygn.akt IV SA/Wa 2082/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę wskazując na niewyczerpanie środków zaskarżenia. Postanowienie to zostało doręczone Skarżącemu w dniu 2 października 2013 r. (k. 31 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu.
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm., zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania.
Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
Zgodnie z art. 2 ust. 2 cyt. wyżej ustawy dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd, w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.
W świetle powyższego kryterium trudno uznać, że działania podjęte przez Sąd spowodowały przewlekłość postępowania. Przeciwnie, stanowiły one konsekwencję złożenia skargi przez Skarżącego i formalne zbadanie jej dopuszczalności przez Sąd, czego konsekwencją było wydanie przez Sąd postanowienia z dnia 11 września 2013 r. odrzucającego skargę.
Analiza zarzutów przedstawionych w skardze na przewlekłość postępowania, prowadzi do wniosku, że zmierzają one w istocie do merytorycznego podważenia postanowienia Sądu z dnia 11 września 2013 r. odrzucającego skargę. Jednak, zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym skarga na przewlekłość postępowania nie jest środkiem służącym do weryfikacji orzeczeń wydanych przez sąd rozpoznający sprawę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2011 r., sygn.akt I OPP 5/11, dostępne w systemie CBOSA na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Trzeba podkreślić, że Skarżącemu na postanowienie Sądu z dnia 11 września 2013 r. odrzucające skargę przysługuje, zgodnie z art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.).– skarga kasacyjna.
Skarżący ma więc możliwość merytorycznej weryfikacji wydanego w sprawie orzeczenia. Orzecznictwo sądowoadministracyjne stoi na stanowisku, że sąd rozpoznający skargę na przewlekłość postępowania, stosownie do art. 12 ust. 3 powołanej wyżej ustawy nie może wkraczać w zakres oceny faktycznej i prawnej sprawy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2011 r., syg.akt I OPP 64/11 dostępne w systemie CBOSA na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Mając powyższe względy na uwadze na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie stwierdzając, że w tym postępowaniu nie można mówić o przewlekłości w rozumieniu przepisów ustawy.