Uzasadnienie
W dniu 21 października 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga E. M. (dalej zwanej: "skarżącą") na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie ze skargi skarżącej na interpretację indywidualną Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w K.) z dnia 5 kwietnia 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Z akt sprawy wynika, iż w dniu 13 grudnia 2011 r. do Biura Krajowej Informacji Podatkowej wpłynął wniosek skarżącej o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodu. Interpretacja indywidualna w niniejszej sprawie została doręczona skarżącej w dniu 10 kwietnia 2012 r. Nie zgadzając się z poglądem zaprezentowanym w interpretacji indywidualnej Ministra Finansów, pismem z dnia 15 kwietnia 2012 r. skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt I SA/Kr 759/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca, pomimo prawidłowego pouczenia dołączonego do interpretacji indywidualnej o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa, nie wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa.
Mając na względzie powyższe, sąd odrzucił skargę, uznając ją za przedwczesną i w związku z tym niedopuszczalną na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."). Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został skarżącej doręczony dnia 20 lipca 2012 r. Wobec niezaskarżenia powyższego postanowienia w terminie, stało się ono prawomocne.
W piśmie z dnia 21 października 2013 r. (doprecyzowanym pismem z dnia 28 listopada 2013 r.) zatytułowanym jako "zażalenie" skarżąca wskazała, że jej sprawa nie została rozpoznana merytorycznie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, a zatem w ocenie strony skarżącej w sprawie nastąpiła bezczynność Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W związku z powyższym skarżąca wniosła o zasądzenie od Skarbu Państwa 20 000 zł, merytoryczne rozpoznanie sprawy oraz obciążenie kosztami postępowania Ministra Finansów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności należy wskazać, iż pismo strony skarżącej z dnia 21 października 2013 r. zatytułowane jako "zażalenie" stanowiło w istocie skargę o stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 759/12.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2004 r., nr 179, poz. 1843 ze zm.) skargę tę wnosi się w toku postępowania w sprawie.
Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga na przewlekłość postępowania przed sądem administracyjnym wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2009 r., sygn. akt I OPP 40/09; z dnia 17 grudnia 2010 r., sygn. akt I OPP 66/10; z dnia 15 marca 2011 r., sygn. akt II FPP 2/11). Celem skargi nie jest bowiem stwierdzenie faktu przewlekłości tylko zapobieżenie i usunięcie skutków opieszałości sądów w rozpoznawaniu sprawy.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że skarżąca wniosła skargę na przewlekłość postępowania po prawomocnym zakończeniu sprawy toczącej się z jej skargi przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. Zatem postępowanie sądowoadministracyjne w dacie wniesienia skargi nie było w toku, a co za tym idzie skarga o stwierdzenie przewlekłości złożona po prawomocnym zakończeniu postępowania, którego dotyczy jest niedopuszczalna. Nie spełnienie wymogu określonego w art. 5 ust. 1 cyt. ustawy uniemożliwia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu merytoryczne rozpoznanie skargi, gdyż jako niedopuszczalna podlega ona odrzuceniu.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 193 p.p.s.a. oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi na przewlekłość postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.