Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Bk 83/09, A. Z. C. i R.A. C. wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we B. z dnia 15 grudnia 2008 r., nr (...). Strona podniosła, że wykonanie tej decyzji spowodowałoby skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") oraz że w pełni aktualne pozostają motywy, dla jakich Sąd pierwszej instancji wstrzymał wykonanie decyzji organu podatkowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., których istnienie musi wykazać wnioskodawca. Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (niepubl.) przez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć zarówno szkodę majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, które wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiłaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze, Warszawa 2005).
Rozpatrując wniosek Naczelny Sąd Administracyjny wziął pod uwagę fakt, iż przesłanki wstrzymania wykonania decyzji wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. były już przedmiotem rozważań Sądu pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia 24 marca 2009 r. WSA w Białymstoku na wniosek A. Z. C. i R. A. C. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. W motywach swego orzeczenia Sąd pierwszej instancji zauważył, że decyzja organu podatkowego nałożyła na skarżących obowiązek zapłaty kwoty 46.603, 00 zł z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. Jak podał Sąd kwota do zapłaty wynikająca z zaskarżonej decyzji oraz zobowiązania z innych spraw (sygn. I SA/Bk 81/09 oraz I SA/Bk 82/09) wskazują na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Dlatego też Sąd uznał, że istnieje możliwość utraty źródła dochodu związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą a wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do upadłości firmy skarżącego.
Wziąć także należy pod uwagę argumentację skarżących zawartą w skardze kasacyjnej, świadczącą, że kwota zobowiązań podatkowych strony przekracza milion złotych, a ich zapłata może spowodować utratę źródła utrzymania.
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko prezentowane w postanowieniu z dnia 24 marca 2009 r., uznając że sytuacja wnioskodawcy uzasadnia udzielenie mu tymczasowej ochrony sądowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.