Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FSK 1154/12

Uzasadnienie

1. 1. Wyrokiem z dnia 17 października 2011 r., III SA/Wa 498/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi Z. N. (powoływanego dalej jako "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. (powoływanego dalej jako "Dyrektor IS") z dnia 30 listopada 2010 r., nr [...], w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki – (I) uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej podatku od towarów i usług za styczeń 2004 r., (II) w pozostałej części oddalił skargę, (III) stwierdził, że uchylona decyzja nie może być wykonana w części, o której mowa w pkt (I), (IV) zasądził od Dyrektora IS na rzecz Skarżącego kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ w zawiązku z art. 134 § 1, art. 152, art. 200 i art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.). Wyrok jest dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
2. 2. Wnosząc do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Warszawie, Skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata) zaskarżył ww. orzeczenie w części dotyczącej pkt (II) sentencji oraz sformułował na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania w zaskarżonej części ww. decyzji Dyrektora IS
3. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
4. 3.1. Wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie wykazano w nim, że w przypadku wykonania w.w. decyzji Dyrektora IS zaistniałoby ryzyko wyrządzenia znacznej szkody Skarżącemu, której skutki byłyby trudne do odwrócenia. Skarżący nie spełnił więc obowiązku wykazania zaistnienia w sprawie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
5. 3.2. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli (1) zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub (2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W postępowaniu kasacyjnym – jak stwierdził NSA w uchwale składu siedmiu sędziów tego Sądu z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07 - wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy.

Zauważyć należy, że sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, uregulowana w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por.: B. Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 205 oraz powoływane tam postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por.: postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r., II FZ 110/10, publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia - znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienia NSA: z dnia 13 maja 2010 r., II FZ 182/10, z dnia 15 września 2010 r., II FZ 417/10, z dnia 29 grudnia 2010 r., II FSK 1836/10, z dnia 18 kwietnia 2012 r., II FSK 528/12, publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Samo powołanie się przez niego na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku. Tym bardziej niewystarczające jest sformułowanie samego wniosku bez jednoznacznego oświadczenia wnioskodawcy, że w jego ocenie stan faktyczny sprawy spełnia konkretne przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku.

Obowiązkiem sądu jest wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, jak również wynikających z akt sprawy. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd.

3.3. W rozpoznawanej sprawie Skarżący jedynie sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania w zaskarżonym zakresie ww. decyzji Dyrektora IS na stronie 3 skargi kasacyjnej. Skarżący nie uzasadnił wniosku, ani nawet nie wskazał, które przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. zostały spełnione w jego sytuacji.

3.4. Uwzględniając powyższe i oceniając, że wniosek Skarżącego nie zawiera niezbędnego wykazania zasadności jego żądania, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.