Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 października 2015 r., sygn. akt I SA/Ol 433/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie (dalej: "WSA") oddalił skargę D. Z. (dalej: "Skarżąca") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie (dalej: "SKO") z dnia 29 maja 2015 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
We wniesionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej Skarżąca wniosła o wstrzymanie w całości wykonania decyzji Wójta Gminy P. z dnia 4 lutego 2015 r., bowiem wykonanie decyzji doprowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tegoż artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przy tym okoliczności, które uprawdopodabniałyby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na stronie.
W rozpatrywanej sprawie, Skarżąca nie wykazała, że w jej sytuacji – na skutek wykonania zaskarżonego aktu – zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca we wniosku nie wskazała okoliczności, które mogłyby sugerować wystąpienie tych skutków oraz nie przedstawił w tym względzie żadnych dowodów. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez Skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych dowodów, nie mogły w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
Ponadto, zasadnicze znaczenie dla rozpoznawanej sprawy ma charakter prawny decyzji, objętej wnioskiem Skarżącej. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem SKO stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej w dniu 4 lutego 2015 r. z upoważnienia Wójta Gminy P. przez Inspektora ds. podatków w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2015 r. Zauważyć w tym miejscu należy, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Zaskarżone postanowienie nie kreuje obowiązku podatkowego, nie obliguje adresata do określonego zachowania, nie może być również wykonana w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Jest to zatem akt prawny nienoszący znamion wykonalności.
Z powyższego wynika zatem, że zaskarżone postanowienie należy do tej kategorii aktów administracyjnych, które nie posiadają przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.