Uzasadnienie
We wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (sygn. akt i SA/Gd 604/15) z dnia 7 stycznia 2016 r. Z. S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 5 lutego 2015 r. w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki.
We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji podatnik wyjaśnił, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia mu szkody odraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W jego ocenie konieczność zapłaty znacznej kwoty, którą został obarczony, zostanie dokonana zupełnie bezpodstawnie. Dalej wyjaśnił, że zważywszy na wysokość zaległości podatkowej wynikającej z w/w decyzji, jej wykonanie przed rozpatrzeniem skargi pozbawi go środków koniecznego utrzymania, zwłaszcza, że sytuacja majątkowa, w której się obecnie znajduje z trudem pozwala mu się utrzymać.
Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi w sprawie 16.055 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Brzmienie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. jest jasne i nie nasuwa w doktrynie wątpliwości. Wynika z niego jednoznacznie, że ubiegając się o przyznanie wnioskowanego prawa tj. wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, strona musi uprawdopodobnić, że w jej wypadku zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że podstawą badania zasadności wstrzymania wykonania decyzji lub aktu jest prawidłowo uzasadniony wniosek oraz zwracano uwagę na obowiązki ciążące w tym zakresie na wnioskodawcy. Dla przykładu, w postanowieniu z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.
Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Jednocześnie brak uzasadnienia takiego wniosku nie jest brakiem, którego uzupełnienia winien żądać sąd".
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpatrywanej sprawie znaczna wysokość zabezpieczenia na majątku podatnika jest oczywista. Niemniej jednak sama wysokość kwoty dochodzonej w postępowaniu egzekucyjnym nie może przesądzać o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli nie wykazano wpływu egzekucji na możliwości płatnicze i bytowe strony (por. np. post. NSA z 25 lutego 2015 r., I FSK 2069/14, CBOSA). Skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów obrazujących jego obecną sytuację materialną. Co prawda w aktach sprawy zgadują się dokumenty, jakie przedstawił ubiegając się o przyznanie prawa pomocy - jednak są to dokumenty obrazujące jego sytuację materialną do pierwszego kwartału 2015 r. Natomiast w złożonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosku wskazał jedynie, że wykonanie skarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia jemu szkody oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Te informacje nie są jednak w żaden sposób udokumentowane. Nie jest wiadome jak kształtują się jego dochody, jak wygląda jego sytuacja rodzinna (czy złożył, wspomniany na wcześniejszym etapie postępowania, wniosek o separację) czy obecnie posiada nieruchomości bądź mienie o znacznej wartości itp. Aby wniosek mógł być uwzględniony, strona musi wskazać konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. To w interesie skarżącego leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń. Również w jego interesie leży poparcie tychże twierdzeń stosownymi dokumentami.
Sąd musi mieć wiedzę o okolicznościach uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji oraz mieć możliwość zweryfikowania tejże wiedzy. Uprawdopodobnienie okoliczności nie oznacza gołosłownego stwierdzenia przez podmiot na nią się powołujący, że okoliczność ta istnieje.
W takiej sytuacji w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać należy, że nie wystąpiły w sprawie okoliczności, które wskazywałyby na wystąpienie przesłanki: niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tych powodów orzeczono jak w sentencji, na postawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a.