Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu sygn. akt I SA/Wr 2360/13 odrzucił skargę M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 15 października 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r.
Z uzasadnienia postanowienia Sądu pierwszej instancji wynika, że organ doręczył stronie skarżącej zakwestionowaną decyzję wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jej zaskarżenia w dniu 21 października 2013 r. Pismem, nadanym w placówce pocztowej listem poleconym w dniu 23 listopada 2013 r., strona skarżąca wywiodła skargę na powyższe rozstrzygnięcie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału skarżąca w zakreślonym terminie uiściła kwotę 886 zł tytułem wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga została wniesiona po terminie i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: P.p.s.a. postanowił ją odrzucić. Wskazał, że skoro w rozpoznawanej sprawie zaskarżone orzeczenie zostało skutecznie doręczone stronie w dniu 21 października 2013 r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z końcem dnia 20 listopada 2013 r. (środa). Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 23 listopada 2013 r. (data nadania), a więc z uchybieniem terminu ustawowego i jako taka podlegała odrzuceniu.
Podatniczka nie zgodziła się z opisanym wyżej rozstrzygnięciem i wniosła skargę kasacyjną, w której zaskarżyła postanowienie w całości i wniosła o jego uchylenie w całości. Postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniosła, że przesyłka polecona o numerze nadania:..., zawierająca przedmiotową skargę została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 20 listopada 2013 r. o godzinie 16:06 i doręczona została adresatowi w dniu 22 listopada 2013 r. o godzinie 19:19, czyniąc zadość obowiązkowi złożenia skargi w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia. Do skargi kasacyjnej załączyła pismo z Poczty Polskiej S.A. Urząd Pocztowy J. 1 z dnia 7 lutego 2014 r. oraz dokument ze strony internetowej Poczty Polskiej o śledzeniu przesyłek.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy.
Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. w przypadku wniesienia skargi po terminie, sąd postanowieniem odrzuca skargę.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie przyjął, że dniem nadania skargi (o numerze przesyłki...) jest dzień 23 listopada 2013 r. Z załączonego do skargi kasacyjnej pisma wyjaśniającego Poczty Polskiej S.A. jednoznacznie wynika, że przesyłka polecona o numerze nadania:..., adresowana do Dyrektora Izby Skarbowej we W., została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 20 listopada 2013 r. W piśmie tym poinformowano, że pracownik przyjmujący w/w przesyłkę poleconą w dniu 20 listopada 2013 r. miał mylnie ustawiony datownik na dzień 23 listopada 2013 r. Również z wygenerowanego ze strony internetowej Poczty Polskiej "Śledzenie przesyłek" pisma wynika, że przedmiotowa przesyłka została nadana w dniu 20 listopada 2013 r. o godzinie 16:06 w Urzędzie Pocztowym J. 1, a doręczona adresatowi w dniu 22 listopada 2011 r. o godzinie 10:08.
Skoro więc decyzja organu podatkowego została stronie doręczona w dniu 21 października 2013 r., a w dniu 20 listopada 2013 r. została nadana w Urzędzie Pocztowym skarga na nią, to należy uznać, że skarga została złożona z dochowaniem trzydziestodniowego termin do jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. postanowił uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i pozostawić je temu Sądowi do ponownego rozpoznania.