Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę B. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 4 sierpnia 2014 r. w przedmiocie zwolnienia składnika majątkowego spod egzekucji.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone na adres pełnomocnika skarżącej w dniu 23 października 2014 r. Wpis od skargi został uiszczony w dniu 31 października 2014 r.
Odrzucając skargę na podstawie art. 220 § 1, 3 oraz art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał, że skarżąca uiściła wpis w wymaganej prawem wysokości z naruszeniem siedmiodniowego terminu, przewidzianego do dokonania tej czynności.
Pismem z dnia 16 stycznia 2015 r. zatytułowanym jako "zażalenie" skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego wniosła o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu oraz o dokonanie reklamacji pocztowej na okoliczność daty zapłaty opłaty sądowej. Zarzuciła naruszenie prawa procesowego przez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. Argumentowała, że pełnomocnik nie uchybił wymaganemu terminowi, ponieważ wniósł wpis od skargi we właściwym terminie z dochowaniem wszelkiej staranności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie podkreślenia wymaga okoliczność, iż środkiem zaskarżenia przysługującym od postanowienia o odrzuceniu skargi jest skarga kasacyjna, a nie – jak błędnie wskazał pełnomocnik skarżącej – zażalenie (art. 173 § 1 P.p.s.a). Jednakże wobec spełnienia wymaganych dla skargi kasacyjnej elementów konstrukcyjnych, o jakich mowa w art. 174 – art. 177 P.p.s.a. pismo skarżącego, pomimo błędnego oznaczenia wniesionego środka zaskarżenia jako zażalenie, rozpoznano jako skargę kasacyjną.
Przechodząc do merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej wskazać należy, że brak jest podstaw do jej uwzględnienia, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Na podstawie art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone w dniu 23 października 2014 r. do rąk pełnomocnika skarżącej (k-17 akt sądowych). Zakreślony przez Przewodniczącego Wydziału 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął z dniem 30 października 2014 r. Wymagany wpis od skargi został uiszczony w dniu 31 października 2014 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia daty wpływu wskazanej kwoty na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (k- 21 akt sądowych). Skarżąca nie przedstawiła natomiast żadnych dokumentów (np. potwierdzenia wpłaty) mogących podważyć tą datę, ograniczając się jedynie do gołosłownej polemiki z uzasadnieniem postanowienia Sądu pierwszej instancji.
Biorąc pod uwagę wskazany powyższej stan faktyczny należy zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, że złożona skarga podlegała odrzuceniu stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 P.p.s.a.