Uzasadnienie
Wyrokiem z 24 stycznia 2018 r., VIII SA/Wa 958/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. M. (dalej "strona", "skarżąca") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 9 października 2017 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Od powyższego orzeczenia skarżąca wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną żądając uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, a także zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych.
Pismem z 16 kwietnia 2018 r. (17 kwietnia 2018 r. - data wniesienia) skarżąca wniosła, wskazując na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej w skrócie "p.p.s.a."), o "wstrzymanie/zawieszenie egzekucji skarbowej toczącej się w Urzędzie Skarbowym wobec mojej osoby". W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji nakładającej podatek może wywołać skutki, które w razie orzeczenia sądu uwzględniającego skargę kasacyjną, będą już nie do odwrócenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarżąca wniosła o "wstrzymanie/zawieszenie egzekucji skarbowej". Z art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz. 599 z późn. zm.) wynika możliwość wstrzymania przez organ sprawujący nadzór nad egzekucją czynności egzekucyjnych. Dopiero w tym trybie wydany akt może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego pod kątem spełnienia przesłanek wstrzymania jego wykonania. Innymi słowy, na podstawie wskazanego przez stronę w piśmie z 16 kwietnia 2018 r. art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd administracyjny nie ma kompetencji do wstrzymania wykonania egzekucji, czy też konkretnych czynności egzekucyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 3 października 2014 r., II OZ 1041/14, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, dalej w skrócie "CBOSA").
Przepisy procedury sądowoadministracyjnej przewidują możliwość jedynie wstrzymania wykonania zaskarżonego do sądu aktu (lub czynności), na podstawie którego prowadzona jest egzekucja, nie udzielają natomiast kompetencji do wstrzymania czy też zawieszenia samego postępowania egzekucyjnego. Wstrzymanie postępowania egzekucyjnego możliwie jest w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 23 § 6 u.p.e.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 maja 2013 r., II FSK 1256/13, publik. CBOSA). Jak wynika ze wskazanego przepisu, wstrzymania czynności egzekucyjnych dokonuje organ sprawujący nadzór. Organy sprawujące nadzór zostały wskazane w art. 23 § 1-3 u.p.e.a. i nie należą do nich sądy administracyjne.
W rozpoznawanej sprawie nie ma również możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego do sądu postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 9 października 2017 r. z uwagi na charakter tego aktu. Oczywiste jest, że nie może być przedmiotem wstrzymania wykonania akt, który wykonaniu nie podlega. Przedmiotem zaskarżenia w postępowaniu głównym w tej sprawie sądowoadministracyjnej jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, którym organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z 13 kwietnia 2017 r. ustalającej skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. Przedmiotowe postanowienie nie podlega wykonaniu, czyli przymusowej realizacji, gdyż nie nakłada ono na skarżącą żadnych obowiązków.
Sąd administracyjny nie ma zatem możliwości rozważenia, czy korzystnym dla podatnika (tj. chroniącym przed wyrządzeniem znacznej szkody bądź przed spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków) będzie wstrzymanie jego wykonania.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.