Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt III SA/Kr 731/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi T. W. - zwanego dalej Skarżącym – wniesione na dwie decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 27 lutego 2009 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące listopad 2002 r. i październik 2003 r. oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. wraz z odsetkami.
W skardze kasacyjnej z dnia 17 marca 2010 r. od powyższego wyroku Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Skarżący wniosek umotywował trudną sytuacją finansową oraz obowiązkiem alimentacyjnym wobec małoletnich dzieci.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zarówno aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na tle przytoczonego przepisu w orzecznictwie i doktrynie podkreśla się, że wstrzymaniu wykonania podlegają wyłącznie te akty, które posiadają atrybut wykonalności (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 204 oraz przykładowo postanowienia NSA: z 23 września 2009 r., II FZ 342/09; z 30 października 2009 r., II FZ 417/09 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych).
Atrybutu takiego pozbawiona jest decyzja odmawiająca umorzenia zaległości podatkowej. Decyzja taka nie nakłada bowiem na stronę żadnych nowych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie bądź w drodze przymusu (por. m. in. postanowienie WSA w Warszawie z 11 października 2005 r., III SA/Wa 2071/05, teza orzeczenia opublikowana [w:] B. Dauter (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzecznictwo, Warszawa 2009, s. 326).
Inaczej mówiąc z decyzji odmawiającej umorzenia zaległości podatkowej nie wynika obowiązek zapłaty określonej należności pieniężnej. Decyzja taka rozstrzyga o istnieniu przesłanek pozwalających na zastosowanie ulgi płatniczej w postaci umorzenia zaległości. Jakkolwiek uzyskanie tej ulgi skutkuje wygaśnięciem zobowiązania podatkowego w konkretnej kwocie, to jednak między przyznaniem ulgi a należnością pieniężną, zachodzi jedynie związek pośredni (por. uchwała NSA z 26 października 2009 r., II FPS 2/09).
Skoro zaskarżone decyzje nie nakładają na Skarżącego żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy nie istnieje możliwość wstrzymania wykonania takich decyzji.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a.