Uzasadnienie
Przedmiotem postępowania jest skarga kasacyjna Dyrektora Izby Skarbowej w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 119/10, mocą którego uchylono zaskarżoną przez J. R. decyzję tego organu w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, gdyż nie spełnia wymogów szczególnych przewidzianych dla tego środka odwoławczego.
Jak stanowi art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. - skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Skarga kasacyjna organu złożona w tej sprawie nie zawiera tymczasem stosownego wniosku. Brak skargi kasacyjnej w zakresie wymogów tzw. konstrukcyjnych, czyli występujących w tym przepisie po spójniku "oraz", nie podlega sanacji i skutkuje jej odrzuceniem. Wynika to z faktu, iż Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a więc może ją uwzględnić jedynie w zakresie wyznaczonym przez wniosek strony.
Powyższe powoduje, że w oparciu o art. 178 w zw. z art. 180 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił skargę kasacyjną odrzucić.
Na podstawie art. 232 § 1pkt 1 P.p.s.a. postanowiono zwrócić Dyrektorowi Izby Skarbowej w S. uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 375 zł (słownie: trzysta siedemdziesiąt pięć złotych) z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.