Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II FSK 1647/12 oddalił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SA/Rz 794/11 w sprawie ze skargi T.C. (dalej jako "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 8 września 2011 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r.
W dniu 18 sierpnia 2014 r. pełnomocnik Skarżącego - adwokat C.P., złożył osobiście do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia żądania sprostowania protokołu rozprawy z dnia 5 czerwca 2014 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, poprzez uwzględnienie w treści protokołu zapisu "które nie zostały opłacone w całości ani w części".
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu, pełnomocnik podniósł, że wobec prawomocnego zakończenia postępowania, złożył w dniu 4 lipca 2014 r. wniosek do Sądu pierwszej instancji o orzeczenie o przyznaniu wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu przez pełnomocnika wyznaczonego do reprezentowania Skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pismem z dnia 1 sierpnia 2014 r. (odebranym w dniu 11 sierpnia 2014 r.) Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę, że protokół z rozprawy z dnia 5 czerwca 2014 r. zawiera informację o złożeniu przez pełnomocnika oświadczenia o przyznaniu nieopłaconych kosztów pomocy prawnej, jednak zdaniem Sądu pierwszej instancji, brak zaprotokołowanego pełnego oświadczenia uniemożliwia przyznanie mu kosztów. Pełnomocnik obecny był na rozprawie oraz na ogłoszeniu orzeczenia (korzystnego) i nie miał podstaw do podejrzewania, iż protokół zawiera nieścisłości lub braki. Nie można oczekiwać, iż strona będzie w każdym przepadku kontrolować treść protokołu.
Dnia 8 października 2014 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo pełnomocnika Skarżącego z dnia 3 października 2014 r., w którym cofnął wniosek o przywrócenie terminu do złożenia żądania sprostowania protokołu wraz z załączonym żądaniem sprostowania protokołu. Pismo uzasadnił faktem wydania przez Sąd pierwszej instancji postanowienia z dnia 1 września 2014 r. o przyznaniu wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną wobec stwierdzenia, iż wniosek o zasądzenie nieopłaconej pomocy został złożony. Powyższe postanowienie uprawomocniło się i koszty zostały wypłacone, wobec powyższego, przedmiotowy wniosek stał się zbędny.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, co następuje.
Postępowanie należy umorzyć z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Zgodnie z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze. Według art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, co jest dla sądu wiążące, chyba że zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał w świetle stosowanego odpowiednio art. 60 P.p.s.a. cofnięcie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia żądania sprostowania protokołu rozprawy z dnia 5 czerwca 2014 r. przed Naczelny Sądem Administracyjnym, za dopuszczalne, bowiem czynność ta nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec tego postępowanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia żądania sprostowania protokołu rozprawy stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a.