Uzasadnienie
T.C. (dalej: skarżący) wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia, zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Podał, że mieszka w mieszkaniu lokatorskim o pow. 21,60 m², a także, iż jedynym jego dochodem jest emerytura w wysokości 954 zł netto, jest osobą samotną, w podeszłym wieku, choruje. Dodał, że jego sytuacja od czasu rozpoznawania wniosków o przyznanie prawa pomocy w innych sprawach z jego skarg (I SA/Rz 668/08, I SA/Rz 781/08 – przyp. Sądu) uległa pogorszeniu. Załączył zaświadczenie urzędu skarbowego, z którego wynika, że za 2010 r. jego dochód brutto wyniósł 12.766,22 zł (k. 22-25). Zaznaczył również, że ubiegając się już poprzednio o przyznanie prawa pomocy, załączył do tych spraw wiele dokumentów o swojej sytuacji w oryginale i nie może ich teraz przedłożyć.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie postanowieniem z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. I SA/Rz 794/11 odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Skuteczne wniesienie środka prawnego w postaci sprzeciwu spowodowało, że postanowienie to utraciło moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym (art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.)
Rozpoznając wniosek o prawo pomocy Sąd zważył, co następuje
Zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu wchodzą w zakres prawa pomocy, uregulowanego w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a.. Ubiegając się o pomoc w toku prowadzenia swojej sprawy przed sądem administracyjnym w zakresie całkowitym, tak jak wnioskuje skarżący w niniejszej sprawie, strona musi wykazać, że nie posiada żadnych środków na obronę swoich interesów przed sądem.
W oparciu o dane zawarte w aktach sprawy, biorąc pod uwagę także poprzednio składane wnioski i załączniki do nich, Sąd uznał, że skarżącemu należy przyznać prawo pomocy w pełnym zakresie. Skarżący podał, że pobiera niewysoką emeryturę. Oprócz kosztów wyżywienia i opłat ponosi ciężar wydatków związanych z leczeniem. Okoliczności te uznano za wiarygodne i kwalifikujące skarżącego jako osobę, której w takiej sytuacji przysługuje prawo pomocy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji