Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 listopada 2005 r., sygn. akt I SA/Wr 813/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę E. Sp. z o.o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 30 marca 2004 r., nr (...), w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. oraz wysokości odsetek za zwłokę od zaniżonych wpłat zaliczek na ten podatek.
W pierwszej kolejności Sąd I instancji przedstawił stan faktyczny sprawy. W tych ramach wskazano, że w dniu 5 października 2005 r. doręczono wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi na adres (domowy) pełnomocnika spółki radcy prawnego - D.C. Wezwanie odebrał dorosły domownik (żona pełnomocnika), a zatem, w ocenie Sądu I instancji, na podstawie art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo po postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej u.p.p.s.a.) zostało ono doręczone skutecznie. Termin do uiszczenia wpisu upływał 12 października 2005 r., a wpis od skargi został uiszczony 17 października 2005 r. Biorąc pod uwagę art. 85 i art.220 § 3 u.p.p.s.a. Sąd I instancji skonstatował, że wpis od skargi został uiszczony po terminie wskazanym w wezwaniu, a w wobec tego skargę spółki odrzucił.
W skardze kasacyjnej pełnomocnik spółki wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych, zarzucając naruszenie przepisów postępowania to jest:
- 1) art. 220 § 3 u.p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi w warunkach wniesienia przez skarżącego wpisu od skargi;
- 2) art. 85 u.p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że przedmiotowy wpis został wniesiony po upływie wyznaczonego terminu;
- 3) art. 67 § 5 u.p.p.s.a. w związku z § 3 tego artykułu, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że doszło do prawidłowego doręczenia wezwania w sprawie uiszczenia wpisu w dniu 5 października 2005 r., podczas gdy doręczenie to było nieprawidłowe i brak jest podstaw do uznania, że termin wniesienia wpisu minął w dniu 12 października 2005 r.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor wywodził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skierował nieprawidłowo wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, wbrew danym pochodzącym od pełnomocnika, na adres odmienny od wskazywanego przez niego jako adres do doręczeń. Wskutek powyższego doszło, w ocenie wnoszącego skargę kasacyjną, do opóźnienia w powzięciu przez pełnomocnika wiadomości o terminie do uregulowania wpisu. Tego rodzaju uchybienie doprowadziło do bezpodstawnego przyjęcia, że wezwanie z dnia 28 września 2005 r. zostało skutecznie doręczone stronie w dniu 5 października 2005 r. i od tej daty należało liczyć siedmiodniowy termin na wniesienia stosownej opłaty. Zdaniem pełnomocnika spółki, należało przyjąć, że termin do uregulowania wpisu nie został przekroczony, albowiem brak było początkowego dnia biegu tego terminu z uwagi na nieprawidłowe doręczenie wezwania Sądu. W konsekwencji brak było podstaw do uznania, że zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi z uwagi na jej nieopłacenie w wyznaczonym przez Sąd terminie.
Na rozprawie pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej we W. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej jako niezasadnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, albowiem Sąd I instancji, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, nie wziął pod uwagę i nie rozpatrzył wszystkich okoliczności doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, co może mieć znaczenie w świetle unormowania wynikającego ze wskazywanych w kasacji przepisów art. 67 § 3 i 5 u.p.p.s.a. i mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Uwadze i przenikliwości Sądu I instancji wydającego zaskarżone postanowienie umknęło, co następuje.
W początkowej fazie postępowania, od dnia wniesienia skargi, pisma sądowe kierowane do strony skarżącej doręczane były na adres jej pełnomocnika w skardze tej wskazany. Następnie, we "wpadkowym" postępowaniu procesowym odnoszącym się do udzielenia stronie prawa pomocy, pisma procesowe pełnomocnika skarżącego wskazywały inny jego adres, na który też Sąd kierował do niego korespondencje.
Sporne co do prawidłowości doręczenia wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało natomiast wysłane na pierwszy z tych adresów. Z uzasadnienia zaskarżonego skargą kasacyjną postanowienia nie wynika, dlaczego Sąd I instancji na różnych etapach prowadzonego postępowania korespondował z pełnomocnikiem strony posługując się jego odmiennymi adresami, dlaczego nie wezwał do jednoznacznego sprecyzowania: na jaki (w tych okolicznościach ostatecznie) adres kierowane mają być pisma sądowe. Nie można wykluczyć, że tego rodzaju postępowanie Sądu mogło wprowadzić pełnomocnika strony w błąd i mieć wpływ na termin uiszczenia wpisu sądowego, z powodu uchybienia którego zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie.
Dla prawidłowej - pełnej - oceny doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego oraz związanego z tym terminu jego zapłaty, uchylenie zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 185 § 1 u.p.p.s.a., było więc, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, niezbędne i uzasadnione.
Rozstrzygając, jak powyżej, Naczelny Sąd Administracyjny nie zasądził na rzecz strony dochodzonego przez nią zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, albowiem uchylenie zaskarżonego skargą kasacyjną postanowienia nie zostało przez ustawodawcę przewidziane w hipotezie art. 203 pkt 1 u.p.p.s.a.