Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2007 r. sygn. akt II FSK 1485/06 Naczelny Sąd Administracyjny postanowił umorzyć postępowania kasacyjne w sprawie ze skargi kasacyjnej G. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 grudnia 2004 r. sygn. akt I SA/Wr 633/04 w sprawie ze skargi G. M. w przedmiocie wymierzenia grzywny Urzędowi Skarbowemu w K. i Izbie Skarbowej we W., Ośrodek Zamiejscowy w W. za niewykonanie postanowienia z dnia 17 grudnia 2001 r. sygn. akt I SAB/Wr 15/01.
Na powyższe postanowienie skarżący G. M. sporządził osobiście skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Jako podstawę wznowienia postępowania wskazał art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a) i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych.
Autor skargi w uzasadnieniu wznowienia zaznaczył, że w dwóch sprawach w przedmiocie ukarania grzywną organu administracji Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznawał różne środki zaskarżenia: raz skargę kasacyjną na postanowienie (sygn. akt II FSK 1485/06), a drugi raz zażalenie (sygn. akt II FZ 342/08). Dalej podkreślił, że konieczność sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika pozbawiła skarżącego możliwości działania, gdyż w przypadku złożenia przez niego osobiście środka odwoławczego taki środek zostałby odrzucony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczeniem, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy, zgodnie z art. 275 p.p.s.a, jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie.
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania dotyczy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem właściwym do wznowienia postępowania jest Naczelny Sąd Administracyjny.
Właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania rodzi skutek określony w art. 175 p.p.s.a., który wprowadza przymus adwokacko-radcowski w sporządzeniu skargi kasacyjnej (art. 276 p.p.s.a. zdanie drugie).
Przeniesienie art. 175 p.p.s.a. do postępowania wznowieniowego pozostającego we właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego oznacza rozciągnięcie przymusu adwokacko-radcowskiego na sporządzenie skargi o wznowienie postępowania. Obowiązek sporządzenia skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przez adwokata, radcę prawnego bądź doradcę podatkowego w świetle przytoczonych wyżej przepisów nie budzi wątpliwości.
Odpowiednie stosowanie art. 175 p.p.s.a. w postępowaniu wznowieniowym pozostającym we właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, o czym mowa w art. 276 p.p.s.a., oznacza nie tylko istnienie obowiązku sporządzenia skargi o wznowienie postępowania przez podmioty wymienione w art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a., ale jednocześnie wymaga odrzucenia skargi wznowieniowej sporządzonej osobiście przez skarżącego niekorzystającego z wyłączenia, o którym stanowi art. 175 § 2 p.p.s.a. lub przez pełnomocnika niebędącego adwokatem lub radcą prawnym.
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt sprawy, skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego została sporządzona przez skarżącego osobiście niebędącego adwokatem lub radcą prawnym. Ten brak skargi wznowieniowej, a będący uchybieniem nieusuwalnym, musi powodować jej odrzucenie (por. postanowienie NSA z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt I GSK 359/05 opubl. ONSAiWSA 2005/5/98).
Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 p.p.s.a, orzekł jak sentencji.