Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z dnia 20 marca 2012 r., II FSK 1851/10, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną T. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 20 maja 2010 r., I SA/Go 219/10 w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 25 stycznia 2010 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Ponadto NSA zasądził od T. D. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Z. kwotę 2.700 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
- 2. Pismem z dnia 23 maja 2012 r. skarżąca złożyła wniosek o umorzenie koszów postępowania kasacyjnego z uwagi na trudną sytuację materialną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega odrzuceniu, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny nie jest organem właściwym do jego rozpoznania.
3. Zgodnie z treścią art. 229 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwana dalej: p.p.s.a. - należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywien, o których mowa w art. 55 § 1, art. 149 § 2 oraz art. 154 § 1, mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami. Organem właściwym do rozstrzygania w tym przedmiocie będzie prezes tego wojewódzkiego sądu administracyjnego, który orzekał w sprawie w pierwszej instancji, co wynika z § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. nr 221, poz. 2194).
Należy zatem wskazać, że treść art. 229 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że udzielenie ulgi może dotyczyć tylko wpisu sądowego, opłaty kancelaryjnej oraz wydatków poczynionych w toku postępowania. Tymczasem wnioskodawczyni zażądała udzielenia ulgi w zakresie zasądzonych niezbędnych kosztów postępowania należnych Dyrektorowi Izby Skarbowej w Z. z tytułu wygrania sprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Na kwotę tą składa się wysokość uiszczonych przez organ kosztów sądowych: wpisu od skargi kasacyjnej i opłaty od pełnomocnictwa, a także kwota wynagrodzenia pełnomocnika organu – radcy prawnego według prawnie przewidzianych stawek. W tym zakresie dla Dyrektora Izby Skarbowej Z. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi tytuł egzekucyjny, który po nadaniu klauzuli wykonalności przez właściwy sąd rejonowy stanie się tytułem wykonawczym wykonalnym w cywilnym postępowaniu egzekucyjnym.
W związku z tym kwestia ewentualnej ulgi w zakresie zasądzonych kosztów (np. umorzenia, rozłożenia na raty, odroczenie terminu zapłaty) pozostaje w kompetencji Dyrektora Izby Skarbowej w Z.. To ten organ zdecyduje, czy i ewentualnie jak będzie dochodził zasądzonej na jego rzecz kwoty.
- 4. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 63 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
3.