Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej Z.S.A. w L. z dnia 22 czerwca 2011 r. wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 20 kwietnia 2011 r. o sygn. akt I SA/Go 230/11 Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, iż nie spełnia ona wszystkich wymagań formalnych. Autor skargi kasacyjnej – adwokat P. S. nie wykazał w sposób należyty swojego umocowania do działania w imieniu skarżącej spółki. W aktach Sądu pierwszej instancji znajduje się bowiem jedynie odpis dokumentu pełnomocnictwa. Brak jest natomiast dokumentu (lub jego uwierzytelnionego odpisu), z którego wynikałoby, że osoba podpisana pod dokumentem pełnomocnictwa jest uprawniona do działania w imieniu skarżącej spółki. Przede wszystkim wskazać trzeba, że zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) pełnomocnik ma obowiązek przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt pełnomocnictwo (lub jego uwierzytelniony odpis) z podpisem mocodawcy.
W przypadku reprezentacji osób prawnych prawidłowe wykazanie umocowania polega na przedłożeniu dokumentu pełnomocnictwa wraz z dokumentem ukazującym uprawnienie osoby podpisanej pod pełnomocnictwem do działania w imieniu danej osoby prawnej. Dokumentem takim jest odpis z KRS lub jego odpis uwierzytelniony przez profesjonalnego pełnomocnika.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 postanowił jak w sentencji.