Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 26 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1993/08

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Grzegorz Borkowski
Rozpoznanie
w dniu 26 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej S. sp. z o.o. z siedzibą w B.
Od orzeczenia
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 1478/08 odrzucającego skargę
Sprawa
w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w B. na interpretację Burmistrz Miasta i Gminy B. z dnia 18 lutego 2008 r. nr (...) w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego postanawia oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

  1. I. Stan sprawy przedstawiał się następująco:
  2. 1. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę S. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na interpretację Burmistrza Miasta i Gminy B. w przedmiocie pisemnej interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od nieruchomości. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie skarga podlegała wpisowi stałemu, zaś pełnomocnik spółki, będący radcą prawnym, wpisu tego nie uiścił.
  3. 2. W skardze kasacyjnej (zatytułowanej zażalenie) Spółka, działając przez pełnomocnika, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia opłaty sądowej. Zgodziła się z faktem, że pełnomocnik przy składaniu pisma nie wniósł obowiązującej opłaty, jednak z uwagi na nieprzejrzystość opublikowanych przepisów dotyczących zasad pobierania opłat wpisu stałego i dobrą praktykę strona powinna mieć możliwość naprawienia tego uchybienia.
  4. II. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

W przypadku, kiedy pismo wnoszone jest przez adwokata lub radcę prawnego, a podlega opłacie stałej, na sądzie nie ciąży obowiązek wynikający z art. 220 § 3 ppsa. Ratio legis normy zawartej w art. 221 powoływanej ustawy jest oczywiste. Od osób wykonujących wykwalifikowane zawody prawnicze i świadczących profesjonalną pomoc prawną wymaga się znajomości prawa w stopniu umożliwiającym im na tyle samodzielne działanie w toku postępowania sądowoadministracyjnego, aby nie było konieczne dodatkowe instruowanie ich przez sąd. Ustawodawca wychodzi zatem z założenia, że powinny one znać wysokość opłat sądowych, jeżeli mają one charakter opłaty stałej i samodzielnie je uiszczać bez konieczności osobnego wzywania przez sąd.

Niniejsza sprawa dotyczy skargi na interpretację Burmistrza Miasta i Gminy B. w przedmiocie pisemnej interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od nieruchomości, wobec czego stosownie do treści § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 221, poz. 2193 ze zm.) podlega wisowi stałemu w wysokości 200 zł. Skarga została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym, a zatem stosownie do przywołanego wcześniej przepisu art. 221 jeśli nie była należycie opłacona podlegała odrzuceniu bez wezwania do uiszczenia wpisu.

Mając powyższe na uwadze, wobec braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej, a tym samym braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, należało na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.