Uzasadnienie
W dniu 23 lipca 2008 r. P. M. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 1642/07 oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 23 sierpnia 2007 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu zobowiązania w podatku od towarów i usług za sierpień 2001 r. wraz z odsetkami.
Następnie w dniu 5 sierpnia 2008 r. skarżący przesłał wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zgłoszonego żądania P. M. argumentował, że spłata ciążących na nim należności podatkowych spowodowałaby znaczną szkodę i nieodwracalne skutki ze względu na szczególnie trudną sytuację materialną strony. Łączna kwota zaległości podatkowych wynikających z 29 decyzji podatkowych adresowanych do strony wynosi bowiem 6.665.832,51 zł.
Skarżący wyjaśnił jednocześnie, że jest zatrudniony w niepełnym wymiarze etatu, a jego przychody kształtują się na poziomie poniżej progu socjalnego. Skarżący nie posiada ruchomości, a jedynym jego majątkiem jest nieruchomość rolna o powierzchni 1,6 ha w S. oraz udział w domu wiejskim, które są obciążone hipoteką w związku z zaciągnięta pożyczką. P. M. podkreślił, że w świetle powyższych okoliczności wykonanie zaskarżonej decyzji w sposób nieodwracalny zniszczy źródło przychodów ze stosunku pracy i pozbawi stronę minimalnych środków niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb rodziny, w tym wychowania dzieci (dwóch córek).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym (por. art. 193 powołanej ustawy), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpatrując wniosek złożony przez P. M. Naczelny Sąd Administracyjny wziął pod uwagę fakt, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji wskazane w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w kontekście okoliczności podniesionych przez stronę, były już przedmiotem rozważań Sądu pierwszej instancji w postanowieniu z dnia 4 lutego 2008 r. Uwzględniając żądanie P. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu podkreślił, że mimo iż strona powołując się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie udowodniła, iż w jej sytuacji majątkowej skutek ten może faktycznie zaistnieć, to jednak Sąd, kierując się zasadami doświadczenia życiowego oraz logiki, uznał, że takie niebezpieczeństwo rzeczywiście może - w okolicznościach niniejszej sprawy - powstać po stronie skarżącego. P. M. nie posiada bowiem wolnych środków pieniężnych ani majątku, z którego sprzedaży mógłby uzyskać pieniądze celem zapłaty należności podatkowych wynikających z decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 23 sierpnia 2007 r. oraz pozostałych zaskarżonych decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko prezentowane w postanowieniu z dnia 4 lutego 2008 r., tym bardziej, że na obecnym etapie postępowania sytuacja skarżącego nie uległa znacznej poprawie uzasadniającej zmianę oceny przesłanek warunkujących udzielenie tymczasowej ochrony sądowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Nie bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność, że uprzedni wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji pozytywnie rozpoznał również organ podatkowy pierwszej instancji. Pamiętać bowiem trzeba, że organ podatkowy prowadzący postępowanie podatkowe, a przez to znajdujący się niejako bliżej podatnika, posiada bardziej szczegółową i kompletną wiedzę o jego sytuacji i możliwych konsekwencjach wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2007 r., sygn. akt II FSK 1704/07, niepubl.).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.