Uzasadnienie
Decyzją z dnia 9 listopada 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W., odmawiającą B. W. umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 r.
Wyrokiem z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 40/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę strony na powyższą decyzję.
W skardze kasacyjnej od w/w orzeczenia skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona nie uzasadniła wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny przede wszystkim z tego względu, że decyzja, której wstrzymania domaga się strona, nie jest aktem podlegającym wstrzymaniu w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a. Przedmiotowa decyzja nie posiada przymiotu wykonalności. Tylko takie natomiast decyzje podlegają ochronie tymczasowej, o której mowa w przytoczonym przepisie (zob. Z. Kmieciak: Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, PiP 2003/5). Innymi słowy, tylko wówczas można analizować, czy "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" w rozumieniu w/w przepisu. Decyzja będąca przedmiotem skargi do Sądu wojewódzkiego rozstrzyga jedynie negatywnie o żądaniu strony w zakresie przesłanek umorzenia zaległości podatkowej, o których mowa w art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.
Dz. U. z 2005 r. nr 8 poz. 60 ze zm.), dalej O.p. W orzecznictwie Sądu kasacyjnego nie budzi wątpliwości, że decyzje w zakresie ulg płatniczych, o których mowa w art. 67a O.p., nie podlegają wykonaniu, co wyklucza zastosowanie środka prawnego (wstrzymanie wykonania) z art. 61 § 3 P.p.s.a. (zob. post. NSA z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FZ 631/08, publ. w internetowej bazie orzeczeń – http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Tego rodzaju orzeczenia nie stwierdzają bowiem, ani nie tworzą uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nadających się do egzekucji (wykonania), jak np. zobowiązanie pieniężne (w tym o charakterze podatkowym).
W tej sytuacji jedynie na marginesie przypomnieć należy, że strona zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zobowiązana jest go uzasadnić (uprawdopodobnić przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a.). Brak takiego uzasadnienia czyni wniosek niezasadnym (post. NSA z dnia 26 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, POP 2009/2/143). Przy tym argumentacja wspierająca zasadność samej skargi (w tym przypadku kasacyjnej) nie może być uznana za uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04, niepubl.).
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a.