Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 2 lutego 2016 r., sygn. akt II FSK 2088/13

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Przewodniczący - Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędzia NSA del. Anna Maria Świderska (sprawozdawca)
Justyna Bluszko-Biernacka protokolant
Rozpoznanie
w dniu 2 lutego 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej wniosku B.W. i Z.W. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2015 r., sygn. akt II FSK 2088/13 wydanego
Sprawa
w sprawie ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 1766/12 w sprawie ze skargi B.W. i Z.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 21 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia

Sentencja

  1. oddala wniosek o uzupełnienie wyroku.

Uzasadnienie

Wyrokiem z 25 września 2015 r. w sprawie sygn. akt II FSK 2088/13 Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. i uchylił wyrok Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z 14 lutego 2013 roku w sprawie sygn. akt III SA/Wa 1766/12 oraz oddalił skargę B.W. i Z.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z 21 marca 2012 r. uchylającą decyzję w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 rok i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W orzeczeniu tym zawarte zostało także rozstrzygnięcie zobowiązujące Z.W. i B.W. do zwrotu na rzecz organu podatkowego kwoty 250 zł tytułem kosztów postępowania sądowego w sprawie. Powyższy wyrok został doręczony skarżącym w dniu 16 listopada 2015 roku.

W dniu 19 listopada 2015 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo B.W. i Z.W. zatytułowane "Sprzeciw", w którym skarżące zażądały "podania w treści wyroku z 25 września 2015 roku Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II FSK 2088/13 właściwej informacji dotyczącej stanu władania swoimi udziałami podanymi w częściach w nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., której są współwłaścicielkami". Powyższe pismo zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Izby Finansowej z 20 listopada 2015 roku potraktowane zostało jako wniosek o uzupełnienie wyroku na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwana dalej: "p.p.s.a.") – dalej "p.p.s.a.".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 września 2015 r. uwzględniając skargę kasacyjną organu administracji w pkt 1 orzekł o uchyleniu wyroku sądu I instancji. Uznając, że istota sprawy została dostatecznie wyjaśniona i nie dopatrując się żadnego naruszenia prawa przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. NSA oddalił skargę podatniczek na decyzję tego organu z 21 marca 2012 r. uchylającą decyzję w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 rok i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. Natomiast w pkt 3 Sąd orzekł o kosztach postępowania sądowego. Nie doszło zatem do naruszenia art. 157 § 1 p.p.s.a., gdyż wydany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy.

Z treści rozpatrywanego wniosku o uzupełnienie orzeczenia wynika, że skarżące domagają się w istocie uzupełnienia uzasadnienia wydanego orzeczenia o dodatkowe elementy. Tego rodzaju żądanie jest jednak niedopuszczalne w świetle art. 157 § 1 p.p.s.a. W literaturze oraz orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w oparciu o art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie. Podkreśla się, że wskazuje na to przede wszystkim wykładnia gramatyczna przywołanego przepisu. Za prezentowanym poglądem przemawia także wykładnia celowościowa, gdyż uzasadnienie podporządkowane jest pewnym założeniom metodycznym, o których decyduje sporządzający je skład sędziowski rozstrzygający sprawę. Złożony wobec tego na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadniania (por. t. 4 w B. Dauter, Komentarz do art.157 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, publ.

LEX/el, jak również postanowienia NSA: z dnia 10 marca 2008 r., w sprawie II Oz 1361/07, publ. LEX nr 348205, z dnia 27 maja 2011 r.,w sprawie II FSK 2067/09, publ. LEX nr 795354). W rezultacie złożony wniosek o uzupełnienie wyroku, a w rzeczywistości wniosek o uzupełnienie uzasadnienia wyroku o dodatkowe elementy nie zasługuje na uwzględnienie.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 157 § 1p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 2 marca 2016 r., dokument z 25 września 2015 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.