Uzasadnienie
W sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2016 r.,
II FSK 2175/14, wskazano, że na rozprawie rozpoznano skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2014 r.,
I SA/Kr 1900/13 w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 3 września 2013 r., nr [...], [...]. Z sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że jest to jedna decyzja organu o dwóch numerach.
W aktach sprawy znajduje się wszyta sentencja wyroku sądu I instancji wraz z uzasadnieniem. Z akt tych wynika, że wyrok sądu I instancji został wydany w sprawie dwóch skarg: A. T. oraz T. T. na dwie odrębne decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie, których numery w sentencji zostały wskazane po przecinku: [...], [...].
Z powyższego wynika, że w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego został wykasowany T. T. jako strona wnosząca skargę do sądu I instancji.
Zgodnie z art. 156 § 1 w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny.
Bez wątpienia zaistniały błąd jest oczywistą omyłką dlatego na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił sprostować ją z urzędu.