Uzasadnienie
Pełnomocnik S. S. w skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu sygn. akt I SA/Po 54/11 z dnia 5 maja 2001 r. oddalającego jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 5 listopada 2010 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz odmowy uchylenia czynności dokonanych w toku postępowania egzekucyjnego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony podlega oddalniu.
Na wstępie należy podnieść, iż instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Najważniejszą kwestią jest ocena czy akt lub czynność, którego wstrzymania żąda strona nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Jak wynika z przyjętej linii orzecznictwa problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na postawie, których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony (patrz. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005 r., s. 296).
Jako że przedmiotem decyzji, której wstrzymania wykonania domaga się strona jest odmowa umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz odmowa uchylenia czynności dokonanych w toku postępowania egzekucyjnego, a nie decyzja wymiarowa w podatku to Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż z uwagi na jej charakter nie nadaje się ona do wykonania ani nie wymaga dokonania.
Skoro organ podatkowy odmówił przyznania podatnikowi ulgi, konsekwencją tej decyzji jest wyłącznie to, że podatnik nie może z ulgi skorzystać. Obowiązek świadczenia w postaci zobowiązania powstałego z nieuregulowanych należności celnych wynika ze złożonych przez podatnika deklaracji podatkowych albo decyzji organu określającej prawidłową wysokość tego zobowiązania, a nie z decyzji odmawiającej przyznania ulgi. To jedynie do decyzji wymiarowej mogłaby odnosić się instytucja wstrzymania wykonania decyzji, bowiem to ta decyzja byłaby źródłem obowiązku nałożonego na skarżącego. Decyzja zaskarżona w niniejszym postępowaniu nie nakłada na stronę żadnych obowiązków, dlatego też nieporozumieniem jest rozważanie, czy korzystnym dla podatnika (tj. chroniącym przed wyrządzeniem znacznej szkody bądź przed spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków) będzie wstrzymanie jej wykonania. To właśnie wyłącznie ta okoliczność legła u podstaw oddalenia wniosku strony.
Nie jest bowiem możliwe zweryfikowanie skutków "wykonania" decyzji oddalającej wniosek o przyznanie ulgi pod kątem przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., a co za tym idzie, zastosowanie instytucji uregulowanej w tym przepisie.
Jedynie na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę pełnomocnika, który wniosek strony zawarł w skardze kasacyjnej, że nie został on należycie uzasadniony, co także wykluczałoby jego uwzględnienie.
Powyższe powoduje, że zażalenie jako bezzasadne należało oddalić w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.