Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 15 marca 2017 r., III SA/Wa 2094/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną przez I. C.- K. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 11 maja 2016 r., [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki.
2. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. Postanowieniem z 9 sierpnia 2016 r., III SA/Wa 2094/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na wniosek skarżącej wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.
3. Od powyższego wyroku skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła skargę kasacyjną, w której na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 dalej: "p.p.s.a.") wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 4. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Koniecznym jest na wstępie przypomnienie, że w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zarówno aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Brzmienie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. jest jasne i nie nasuwa w doktrynie wątpliwości. Wynika z niego jednoznacznie, że ubiegając się o przyznanie wnioskowanego prawa tj. wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, strona musi uprawdopodobnić, że w jej wypadku zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W orzecznictwie i literaturze konsekwentnie podkreśla się, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) pozwalających wywieść, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne.
Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przedstawiła swoją sytuację, oraz podała informacje dotyczące środków finansowych jakimi dysponuje.
Mając na uwadze przedstawione przez stronę skarżącą we wniosku informacje o jej sytuacji finansowej oraz argumentację skarżącej dot. skutków postępowania egzekucyjnego dla egzystencji strony i jej rodziny, a także związanego z tym zagrożenia dotyczącego braku środków na jej codzienne potrzeby życiowe i wysokie prawdopodobieństwo zbycia lokalu mieszkalnego, w którym zamieszkuje wraz z córką, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować niebezpieczeństwo znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącej i jej rodziny.
Warto wspomnieć, że w literaturze przedmiotu podkreśla się, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś mniejszym lub większym zakresie rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, Monitor Prawniczy, 2006 r., nr 14, s. 677).
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.