Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 lutego 2006 r., sygn. akt II FSK 273/05, oddalił skargę kasacyjną Agencji Handlowej "P." sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 1 grudnia 2004 r., sygn. akt I SA/Ol 256/04, wydanego w sprawie ze skargi Spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1998 r. W dniu 4 maja 2006 r. pełnomocnik Spółki radca prawny R. T. złożył wniosek o uzupełnienie niniejszego orzeczenia poprzez zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ustanowionej z urzędu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż wniosek w tym przedmiocie był zgłaszany podczas rozprawy, a także w skardze kasacyjnej.
Zgodnie z art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 Nr 153, poz. 1270 ze zm.), będącym wyrazem zasady koncentracji kosztów postępowania, wniosek strony o zwrot kosztów Sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. również w orzeczeniu oddalającym skargę kasacyjną.
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego ponosi Skarb Państwa według zasad określonych w rozdziale 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2002 Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Przepis § 15 tego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej obejmują zarówno opłatę w wysokości określonej w powołanym przepisie, jak i niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Biorąc pod uwagę wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie, o opłacie należnej pełnomocnikowi strony skarżącej orzeczono na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a w związku z § 6 pkt 6 oraz § 15 pkt 1 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.