Uzasadnienie
W związku z wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 listopada 2006 r. (I SA/Po 623/06) oddalającego skargę A. i H. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r., pełnomocnik strony wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, iż za wstrzymaniem wykonania przemawia to, że zaskarżony wyrok został wydany z istotnym naruszeniem przepisów postępowania, co daje głębokie przeświadczenie, że skarga kasacyjna zostanie chociaż w części uwzględniona.
Nadto wniosek uzasadniają względy ekonomiczne – podatnik posiada zobowiązania w wysokości 15.692,62 zł, a znaczna część przysługujących mu wierzytelności (309.766,74 zł) jest raczej niemożliwa do odzyskania, ewentualnie odzyskanie tych wierzytelności jest bardzo utrudnione. Strona wskazała, że wierzytelności, których termin płatności upłynął w 2005 r. oraz w pierwszej połowie 2006 r. wynoszą prawie 60.000 zł. Za okres od stycznia do listopada 2006 r. podatnik uzyskał dochód w wysokości 94.497,92 zł, przy czym suma ta uwzględnia należności faktycznie nieuzyskane. Strona podkreśliła też, że w sumie złożyła 3 skargi kasacyjne, których łączna wartość przedmiotu sporu wynosi ponad 111.000 zł – strona nie jest w stanie "zamrozić" na długi okres kwoty przewyższającej dochody (przed opodatkowaniem) za jedenaście miesięcy 2006 r. Przy uwzględnieniu zobowiązań bieżących ewentualna egzekucja może zachwiać płynność finansową podatnika, co może nawet spowodować likwidację oraz upadłość jego firmy.
Łącznie egzekucja ta może pozbawić pracy 12 osób, a źródła utrzymania ponad 30 osób. Zdaniem strony oczywiste jest, że wielce prawdopodobne zamknięcie działalności spowoduje "znaczną szkodę" zarówno dla podatnika jak i dla jego pracowników.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.
Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej.
Oceniając niniejszy wniosek należy przede wszystkim podkreślić, że argumentacja strony związana z zasadnością skargi kasacyjnej i naruszeniami prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mogą mieć znaczenia dla kwestii rozstrzygnięcia wniosku. Postępowanie incydentalne, jakim jest rozpoznawanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie pozwala Sądowi na ocenę merytorycznych zarzutów strony wobec zaskarżonego aktu administracyjnego bądź orzeczenia sądowego – kwestia ich zasadności bądź jej braku nie ma wpływu na ocenę niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Odnośnie podniesionej przez stronę sytuacji ekonomicznej wskazać należy, iż część z przedstawionych przez stronę okoliczności jest bardzo ogólnikowa – nie można uznać za miarodajne dla rozstrzygnięcia wniosku określeń takich jak "znaczna część" wierzytelności jest "raczej" niemożliwa do odzyskania, na aprobatę nie zasługuje również w żaden sposób nieuprawdopodobnione stwierdzenie o dużych utrudnieniach w dochodzeniu wierzytelności. Nadto z przedstawionego przez stronę zestawienia wynika, iż nie wszystkie z posiadanych wierzytelności były na dzień 31 grudnia 2006 r. wymagalne, a nie sposób z góry założyć, iż nie zostaną one uiszczone w terminach wynikających z zawartych z kontrahentami umów. Poza tym nie sposób pominąć faktu, iż suma wierzytelności podatnika przewyższa wielokrotnie zarówno sumę przedstawioną jako nieuiszczone zobowiązania, jak i kwotę będącą przedmiotem sporu w niniejszej sprawie (a także ogólnie podaną wartość przedmiotu sporu we wszystkich sprawach, na które powołała się strona).
Brak jakiegokolwiek uprawdopodobnienia tezy o niemożliwości ściągnięcia, choćby w trybie egzekucji komorniczej, posiadanych wierzytelności, powoduje iż argument ten nie może być traktowany jako przemawiający za spełnieniem przesłanek z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazać bowiem należy, iż dla spełnienia tych przesłanek nie wystarczy stwierdzenie, iż wykonanie decyzji będzie dla strony uciążliwe – nie można racjonalnie oczekiwać, iż wykonanie decyzji administracyjnej, wiążącej się ze znacznymi obciążeniami finansowymi nie będzie miało wpływu na sytuację finansową podatnika. Art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ogranicza wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jedynie do sytuacji, gdy wykonanie to grozi stronie wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków.
Mając na uwadze to, iż w razie uwzględnienia argumentacji strony przez sąd administracyjny cała ściągnięta od podatnika kwota zostanie mu oddana wraz z ustawowymi odsetkami oraz to, że sytuacja strony uległa znacznej poprawie od momentu uwzględnienia przez Sąd I instancji wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzić należy, iż wniosek strony nie może zostać uwzględniony, bowiem wnioskodawca nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a z jego argumentacji nie wynika, by przy wykonaniu zaskarżonej decyzji groziło mu niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.