Uzasadnienie
- 1. M.B. (zwana dalej skarżącą) wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 maja 2014 r.,
I SA/Kr 114/14, oddalającego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 18 listopada 2013 r. w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów postępowania egzekucyjnego. Ta skarga kasacyjna na pierwszej stronie (str. 79 akt, autor skargi kasacyjnej nie ponumerował stron) wskazuje skarżącą jako stronę postępowania oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie – jako organ administracji. Druga strona skargi kasacyjnej rozpoczyna się urwanym zdaniem: "Skarżącej, a postanowieniem nr [...] obciążył wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego w łącznej kwocie 43,92 zł".
- 2. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 grudnia 2014 r.,
II FSK 3113/14, odrzucił skargę kasacyjną jako niekompletną – bez wzywania do uzupełnienia braków. W skardze kasacyjnej brak wniosków. Z akt sprawy wynika, że brakuje jednej strony.
3. W dniu 12 stycznia 2015 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek skarżącej, reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, o dokonanie reasumpcji postanowienia NSA z dnia 12 grudnia 2014.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu.
4. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwana dalej: p.p.s.a.) w katalogu środków zaskarżenia nie wymienia wniosku o dokonanie reasumpcji.
Nie jest to środek dopuszczony przez tę ustawę, zatem sądy administracyjne nie mogą go stosować. W konsekwencji - jako nieprzewidziany przez ustawę - podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2011 r., II GSK 281/11 oraz 14 stycznia 2013 r., II FSK 2647/12, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec odrzucenia skargi kasacyjnej bez wezwania do uzupełnienia jej braków przysługuje skarżącej wniosek o wznowienie postępowania. W dniu 28 kwietnia 2014 r. bowiem wszedł z życie wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 kwietnia 2014, SK 22/11, orzekający o niezgodności z Konstytucją art. 180 w związku z art. 178 i art. 176 p.p.s.a. w zakresie, w jakim przewiduje on odrzucenie, bez wezwania do usunięcia braków, skargi kasacyjnej niespełniającej wymogu zamieszczenia w niej wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Wniesione w dniu 12 stycznia 2015 r. pismo zatytułowane "wniosek o reasumpcję" nie może zostać potraktowane przez Naczelny Sąd Administracyjny jako wniosek o wznowienie postępowania. Co prawda zostało skierowane prawidłowo do NSA (art. 275), zachowano również termin trzymiesięczny od dnia doręczenia pełnomocnikowi skarżącej postanowienia z dnia 12 grudnia 2014 r., które doręczenie nastąpiło w dniu 31 grudnia 2014 r. (karta 103 akt) (art. 277 p.p.s.a.), jednakże "wniosek o reasumpcję" nie wskazuje w swej treści podstawy wznowienia.