Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 673/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. oddalił skargę M. C. Sp. z o.o. w J. G. na rozstrzygnięcie Marszałka Województwa D. z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr[...], w przedmiocie wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej.
Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej w dniu 11 stycznia 2011 r.
W dniu 15 lutego 2011 r. wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga kasacyjna od powyższego wyroku.
Na podstawie zarządzenia z dnia 21 lutego 2011 r. Przewodniczącego Wydziału II Izby Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego wezwano pełnomocnika strony wnoszącej skargę kasacyjną do nadesłania faksem potwierdzenia nadania skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
W odpowiedzi na powyższe, pełnomocnik strony wnoszącej skargę kasacyjną oświadczył, iż skarga kasacyjna została nadana listem zwykłym w dniu 25 stycznia 2011 r. w polskiej placówce pocztowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przede wszystkim stwierdzić należy, iż strona wnosząca skargę kasacyjną musi zadbać o spełnienie formalnych wymogów skargi, w tym o wykazanie nadania jej w terminie. Datę nadania pisma w urzędzie pocztowym potwierdzają dwa dowody: stempel pocztowy na kopercie przesyłki (w przypadku przesyłek nierejestrowanych) oraz dowód nadania (w przypadku przesyłek rejestrowanych). Jakkolwiek nadanie pisma przesyłką zwykłą jest równie skuteczne, jak nadanie go przesyłką poleconą (rejestrowaną), jednakże tylko nadanie przesyłką rejestrowaną daje nadawcy gwarancję, że data oddania pisma w placówce pocztowej będzie datą nadania. Nadanie pisma jako przesyłki zwykłej obarczone jest zatem pewnym ryzykiem, związanym z pozbawienia się przez jego nadawcę urzędowego dowodu w postaci potwierdzenia nadania, stwierdzającego w sposób pewny datę nadania pisma.
W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna została (według oświadczenia pełnomocnika) wysłana zwykłą przesyłką (nierejestrowaną), przy czym na załączonej kopercie brak jest stempla pocztowego. Na kopercie tej został oznaczony jedynie adresat – Naczelny Sąd Administracyjny oraz nadawca – Kancelaria Adwokacka "rhetor". Pełnomocnik strony skarżącej nie przedstawił zaś innych dowodów wskazujących na datę nadania przesyłki, poprzestając na oświadczeniu, że przesyłkę nadano w terminie. W tym wypadku jedyną możliwą do przyjęcia datą wniesienia skargi kasacyjnej jest data jej wpływu do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wymóg złożenia skargi kasacyjnej w terminie obciąża kasatora. Nie ma tu zastosowania cywilnoprawna zasada dowodzenia faktów przez tego, kto powołuje się na wynikające z tych faktów skutki prawne, lecz zasada proceduralna, stawiająca wnoszącemu pismo sądowe, w tym skargę kasacyjną, określone wymogi. Jak już zaznaczono, wybór sposobu wniesienia skargi kasacyjnej należy do strony, względnie jej pełnomocnika. Może ona ją złożyć bezpośrednio w Sądzie, uzyskując potwierdzenie daty złożenia pisma przez prezentatę na jego odpisie, ale może też nadać pismo zawierające skargę kasacyjną w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego (pomijając szczególne formy przewidziane dla osób znajdujących się poza granicami kraju, żołnierzy lub osób pozbawienia wolności). Nadawca przesyłki może ją nadać jako przesyłkę rejestrowaną, cechującą się pewnością co do daty nadania i pewnością dowodzenia tego faktu dokumentem urzędowym, albo też jako przesyłkę nierejestrowaną - tańszą i nie wymagającą przeprowadzania procedury nadania przesyłki - pozbawiając się jednak wspomnianej pewności dowodzenia daty nadania.
Wprawdzie nadający przesyłkę nie ponosi odpowiedzialności za funkcjonowanie poczty, czytelność stempli pocztowych na kopercie, jak i możliwość jednoznacznego na ich podstawie ustalenia daty nadania pisma, to korzystając z prostszej formy wysyłki podejmuje ryzyko wynikające z pozbawienia się możliwości dowodzenia daty nadania w sposób pewny. Ryzyko to profesjonalny uczestnik obrotu prawnego, jakim jest fachowy pełnomocnik strony, musi brać pod uwagę. Jeżeli jednak ryzyko takie podejmuje i wskutek tego nie jest w stanie przedstawić dowodu dopełnienia określonej czynności prawnej w terminie, nie może domagać się uznania czynności za dokonaną terminowo.
Nie można też pomijać, iż mająca zastosowanie w sprawie ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Odpowiednie stosowanie przepisów polega na tym, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane.
Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisu musi uwzględniać cel regulacji. W ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wprowadzono też pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a., m.in. skrócono terminy do wniesienia skargi i skargi kasacyjnej, wyłączono pośrednictwo i autokontrolę organu oceniającego projekt wnioskodawcy, wprowadzono termin do rozpatrzenia skargi kasacyjnej, a także przewidziano tryb jej wniesienia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Powyższe rozwiązania zmierzały do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a.
Stosownie do art. 30d ust 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skargę kasacyjną należy wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z treści art. 30d ust. 2 zd. 2 tej ustawy wynika, że do skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio art. 30c ust. 5, w którym zawarto regulację prawną dotyczącą trybu wnoszenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepis ten stanowi, że wniesienie skargi po terminie, skargi niekompletnej lub bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.
W przedmiotowej sprawie odpis zaskarżonego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej w dniu 11 stycznia 2011 r. Tymczasem skarga kasacyjna wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego dopiero w dniu 15 lutego 2011 r., a zatem po upływie terminu 14 dni, o jakim mowa w art. 30d ust 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 1 w zw. z art. 30d ust. 2 zd. 2 i art. 30d ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz art. 160 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.