Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 7 października 2014 r., sygn. akt II FSK 3726/13

Uzasadnienie

1. 1.1. Wyrokiem z dnia 6 maja 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II FSK 1605/09, oddalił skargę kasacyjną K. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 21 maja 2009 r. o sygn. akt I SA/Ke 83/09.

1. 1.2. Z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że decyzją z dnia 2 stycznia 2006 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. ustalił K. K. zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. w kwocie 64.961,00 zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

1. 1.3. Rozpoznawszy odwołanie Skarżącego, Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 30 grudnia 2008 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W ocenie organu odwoławczego, Skarżący uzyskał przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych, o których jest mowa w art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm. powoływanej dalej jako "u.p.d.o.f.").

1. 1.4. W skardze na powyższą decyzję Skarżący wniósł o jej uchylenie, zarzucając organom naruszenie szeregu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm., zwana dalej "Ordynacja podatkowa") regulujących postępowanie dowodowe, jak również art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f
2. 2.1. Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako niezasadną. W motywach wyroku sąd administracyjny pierwszej instancji wyjaśnił, że organy podatkowe prawidłowo ustaliły, iż Skarżący poniósł wydatki, które nie znajdowały pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub mieniu zgromadzonym przed ich poniesieniem, a pochodzącym z przychodów uprzednio opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania (art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f.).
3. 3.1. W skardze kasacyjnej pełnomocnik Skarżącego wniósł o uchylenie w całości powyższego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. W oparciu o art. 174 pkt 1 oraz pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), autor skargi kasacyjnej podniósł zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, mających wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 122, art. 180 i art. 187 Ordynacji podatkowej, art. 20 ust. 3 i art. 30 ust. 3 u.p.d.o.f, polegający na błędnym zastosowaniu powołanych przepisów, podczas gdy dochody Skarżącego nie były dochodami ukrywanymi i nie miały do nich zastosowania w/w normy. Ponadto zarzucono naruszenie art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późń. zm., dalej zwana: "k.p.a."), art. 77 § 1 k.p.a., art. 78 oraz art. 80 k.p.a.
4. 4.1. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie.

1. 4.2. Pismem z dnia 20 listopada 2013 r. Skarżący działający przez pełnomocnika będącego adwokatem na podstawie art. 270 i następnych p.p.s.a. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 6 maja 2010 r. o sygn. akt II FSK 1605/09. Jednocześnie wniósł o uchylenie przywołanego wyroku NSA oraz wyroku Sądu I instancji z dnia 21 maja 2009 r. o sygn. akt I SA/Ke 83/09.

1. 4.3. W uzasadnieniu przywołał treść art. art. 272 p.p.s.a. i zwrócił uwagę, że wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt SK 18/09 Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Konstytucją RP przepisów, które miały zastosowanie w sprawie Skarżącego rozstrzygniętej przez Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnym wyrokiem.

1. 4.4. Pismem z dnia 30 czerwca 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Kielcach poinformował, że decyzją z dnia 30 maja 2014 r. uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 grudnia 2008 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 2 września 2008 r., na mocy których ustalono zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów i umorzył postępowanie w sprawie. Ponadto, wniósł na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. o umorzenie postępowania sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

1. 5. 1. Skarga o wznowienie postępowania sądowego okazała się zasadna, dlatego podlega uwzględnieniu.
2. 5.2. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2010 r. (II GPS 1/10), art. 272 § 1 p.p.s.a. "stanowi podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w każdym przypadku, gdy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, obejmuje akt normatywny, jaki stosował lub powinien zastosować sąd administracyjny lub organ administracji publicznej w danej sprawie". Kierując się powyższymi względami, w celu realizacji prawa strony skarżącej do ponownego rozpoznania sprawy w następstwie wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z dnia 18 lipca 2013 r. (SK 18/09), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga strony opiera się na ustawowej podstawie wznowienia (art. 280 § 1 p.p.s.a.).
3. 5.3. Mając na uwadze, że w przywołanym wyroku Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym w latach 1998-2006, z art. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – Sąd w niniejszym składzie uwzględnił skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem i uchylił wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2010 r., o sygn. akt II FSK 1605/09, jak również zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (art. 282 § 2 p.p.s.a.). Jest bowiem rzeczą bezsporną, że podstawą materialnoprawną decyzji, których dotyczy sprawa, był art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. Fakt uchylenia przez Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach, w wyniku wznowienia postępowania podatkowego, decyzją z dnia 30 maja 2014 r., w całości decyzji wymiarowej tego organu z dnia 30 grudnia 2008 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Kielcach z dnia 2 września 2008 r. sprawił, że bezprzedmiotowe stało się postępowanie sądowe. Okoliczność ta uzasadnia zatem jego umorzenie (art. 282 § 2 in fine p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, z mocy art. 282 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
4. 5.4. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania z uwagi na treść art. 210 § 1 p.p.s.a.