Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 1226/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę P. [...] O. S.A. z siedzibą w J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 16 kwietnia 2009 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004 r.
Od powyższego orzeczenia Spółka wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną żądając jego uchylenia i zasądzenia na rzecz pełnomocnika ustanowionego z urzędu kosztów związanych ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej według norm przepisanych.
Pismem z dnia 11 czerwca 2012 r. cofnięto wniesioną skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd; jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na podstawie art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 183 p.p.s.a. oznacza, iż strona może cofnąć skargę kasacyjną, a Sąd jest tym wnioskiem związany.
W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji. Wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną Spółce w postępowaniu kasacyjnym przez ustanowionego w ramach prawa pomocy pełnomocnika przyznane zostało zgodnie z art. 250, art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, § 2 ust. 3 i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).