Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 12 grudnia 2014 r., II FSK 3113/14, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną M.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 14 maja 2014 r., I SA/Kr 114/14, w sprawie ze skargi M.B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 18 listopada 2013 r. w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów egzekucyjnych.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej uniemożliwia jej rozpoznanie. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w związku z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej: P.p.s.a.) odrzucił skargę kasacyjną.
2. Pismem z 5 lutego 2015 r. skarżąca wniosła o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12.12.2014 r., II FSK 3113/14, "wskazując jako podstawę wznowienia nieważność postępowania wywołaną okolicznością, iż wskutek naruszenia przepisów prawa strona była pozbawiona możności działania polegającą na tym, iż Sąd postanowił o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu braku obligatoryjnych elementów bez uprzedniego wzywania do jej uzupełnienia".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 3. Skarga o wznowienie postępowania jest uzasadniona.
Wyrokiem z 8 kwietnia 2014 r., SK 22/11 (OTK-A 2014, nr 4, poz.
37) Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 180 w związku z art. 178 i art. 176 P.p.s.a. w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie, bez wezwania do usunięcia braków, skargi kasacyjnej niespełniającej wymogu zamieszczenia w niej wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 oraz z art. 78 Konstytucji, a także z wywodzoną z art. 2 Konstytucji zasadą ochrony zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa. Konsekwencją tego orzeczenia, mającego z mocy art. 190 ust. 1 Konstytucji, moc powszechnie obowiązującą, jest przyjęcie, że warunek formalny skargi kasacyjnej zamieszczenia w niej wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem żądanego uchylenia lub zmiany jest brakiem usuwalnym na stosowne wezwanie przewodniczącego. W związku z tym odrzucenie skargi kasacyjnej bez uprzedniego wezwania strony skarżącej do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego było niedopuszczalne, co w konsekwencji pozbawiało stronę możności działania w rozumieniu art. w art. 271 pkt 2 P.p.s.a.
Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 282 § 2 i art. 180 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.