Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 września 2015 r., sygn. akt I SA/Wr 144/15 pełnomocnik A. L. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia 26 sierpnia 2014 r. i decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2014 r. Autor skargi kasacyjnej wskazał, że "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącego, odpowiadającej wartości ustalonego podatku, która dla skarżącego, będącego emerytem i posiadającego skromny dochód, jest znaczną sumą".
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu wniosku uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Podstawę prawną umożliwiającą sądowi administracyjnemu wstrzymanie, bądź odmowę wstrzymania wykonania objętej skargą decyzji, stanowi art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z jego treścią sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości, bądź w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez użyte w przywołanym przepisie pojęcie szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Ponadto dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne. Strona powinna zatem wskazać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do niej wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wnioskodawca uprawdopodobnił wystąpienie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Analizując pod tym kątem złożony wniosek oraz znajdujące się w aktach sądowych dokumenty obrazujące sytuację ekonomiczną skarżącego, należy stwierdzić, że argumentacja w nim zaprezentowana zasługuje na uwzględnienie. Wskazana przez stronę skarżącą możliwość utraty środków do życia, uzasadnia zastosowanie w tej sprawie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Niepozbawienie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji waloru wykonalności na tym etapie postępowania mogłoby doprowadzić do sytuacji, w której skarżącemu wyrządzona zostanie szkoda lub nastąpią trudne do odwrócenia skutki. Utrata płynności finansowej miałaby bowiem znaczenie dla całokształtu funkcjonowania skarżącego i jego rodziny.
Reasumując, przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uwzględnić, ponieważ zdaniem Sądu w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co zostało przez skarżącego wykazane.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.