Uzasadnienie
Mariusz C. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L., utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w 2002 r.
Pełnomocnik skarżącego - Waldemar J. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi oraz do złożenia pełnomocnictwa wraz z wykazaniem, że może on być pełnomocnikiem skarżącego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik skarżącego w wyznaczonym terminie złożył uwierzytelnioną przez notariusza kopię pełnomocnictwa i pismo, w którym poinformował, iż pełnomocnictwo od skarżącego otrzymywał jako teść oraz wniósł o udzielenie pomocy prawnej w zakresie zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
W zaskarżonym postanowieniu Sąd Wojewódzki powołując się na treść art. 35 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznał, że Waldemar J. nie należy do kręgu podmiotów mogących być pełnomocnikami i odrzucił skargę Mariusza C. W skardze kasacyjnej z dnia 21 lutego 2005 r. postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 31 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - poprzez niewyznaczenie odpowiedniego dodatkowego terminu stronie, działającej bez profesjonalnego pełnomocnika, do uzupełnienia braku w zakresie zdolności procesowej, a przez co zamknięcie stronie drogi odwołania od niekorzystnych decyzji organów podatkowych.
Wskazując na powyższe podstawy wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie oraz wniesiono o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
W uzasadnieniu podano, że zgodnie z art. 31 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli braki w zakresie zdolności procesowej dają się uzupełnić, sąd wyznaczy odpowiedni termin. Zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nie miał podstaw do odrzucenia skargi w sytuacji, gdy nie wezwał strony do uzupełnienia braku zdolności procesowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zarzucono w niej bowiem naruszenie przepisu, który w ogóle nie miał zastosowania w rozpatrywanej sprawie.
Zdolność procesowa skarżącego nie była kwestionowana: jest on bowiem osobą posiadającą pełną zdolność do czynności prawnych /art. 26 par. 1 p.p.s.a./. Nie wystąpiły zatem braki w tym zakresie, które należałoby uzupełnić w trybie art. 31 par. 1 cyt. ustawy. Kwestia pełnomocnictwa do działania w imieniu strony nie jest tożsama ze zdolnością procesową tej ostatniej. Będąc związany granicami skargi kasacyjnej /art. 183 par. 1 p.p.s.a./ Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 cyt. ustawy orzekł jak w sentencji.