Uzasadnienie
1. W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 listopada 2011 r., I SA/Gd 907/11, S. S.A. z siedzibą w G. (zwana dalej: spółką) zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej i drugiej instancji, gdyż ich wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku spółki i powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
Uzasadniając powyższy wniosek spółka wskazała, że w obecnej sytuacji nie jest w stanie zgromadzić środków finansowych w wielkości pozwalającej wygasić powstałe zobowiązania. Podjęcie przez Prezydenta Miasta G. czynności egzekucyjnych – bez względu na ich rodzaj – doprowadzi w sposób jednoznaczny do powstania sytuacji zmuszającej zarząd spółki do zgłoszenia firmy do wszczęcia procedury upadłości. Skutkować to będzie nie tylko utratą pracy oraz źródła utrzymania pozostających w stosunku pracy 100 pracowników spółki ale również odstąpienie od programu naprawczego, w tym sprzedaży nie zajętego na prowadzenie działalności gospodarczej terenu. W wyniku dotychczasowej egzekucji gmina G. wyegzekwowała od spółki kwotę 1.500 zł. Do zapłaty zostało 1.015.848,10 zł należności głównej oraz 652.032,50 zł odsetek. Wskazano, że została wszczęta egzekucja polegająca na zajęciu rachunków bankowych w zakresie zapłaty podatku za 2006 r. Spółka podała również, że w chwili obecnej utrzymuje się z przeładunku siarki oraz paliw płynnych z miesięcznymi przychodami na poziomie 1.100.000 zł i miesięcznymi kosztami w kwocie średnio 1.700.000 zł.
W załączeniu spółka przedłożyła tytuły wykonawcze z dnia 21 grudnia 2010 r. – dotyczące podatku od nieruchomości za 2005 r. oraz tytuły wykonawcze z 23 grudnia 2011 r. dotyczące podatku od nieruchomości za 2006 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
2. Stosowanie do treści art. 61 § 3 in principio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012, poz. 270) zwanej dalej: p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w część aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 168).
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 12 października 2010 r., I GZ 316/10, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, zwanej dalej: CBOSA).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawiona we wniosku przez stronę argumentacja wskazująca na to, że prowadzona przez organy egzekucja może zachwiać płynnością finansową spółki i spowodować jej niewypłacalność oraz uniemożliwi regulowanie bieżących zobowiązań oraz przyczyni się do redukcji zatrudnienia, jak również wszczęcia procedury upadłościowej jest uzasadnioną okoliczności przemawiającą za wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Przedstawiona argumentacja jest tym bardziej wiarygodna, że dołączona została dokumentacja źródłowa w postaci tytułów wykonawczych z dnia 21 grudnia 2010 r. – dotyczących podatku od nieruchomości za 2005 r. oraz tytułów wykonawczych z 23 grudnia 2011 r. dotyczących podatku od nieruchomości za 2006 r. wystawionych przez Gminę Miasta G. Należy bowiem zwrócić uwagę, że zgodnie z poglądem zarówno doktryny (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 188), jak również orzecznictwa (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., I FSK 1693/10, CBOSA) nie jest wystarczający sam wywód skarżącego odnośnie jego przypuszczeń i obaw. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wykazać, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Twierdzenia zaś wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej. Tak stało się w niniejszej sprawie.
- 3. Kierując się zatem wyżej wymienionymi względami Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.