Uzasadnienie
1. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2014 r., I SA/Bk 5/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę E. Z. P. (zwanej dalej skarżącą) o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 listopada 2012 r., I SA/Bk 332/12, oddalającym skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 28 marca 2012 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów ewidencjonowanych za 2009 r.
2. W piśmie z dnia 10 lutego 2014 r. zatytułowanym "zażalenie" - będącym w istocie skargą kasacyjną- skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez jego uchylenie i wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem WSA w Białymstoku z dnia 14 listopada 2012 r.,
I SA/Bk 332/12, z uwagi na ujawnienie się okoliczności faktycznej w postaci wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2013 r., I FSK 1702/12, z dnia 28 stycznia 2014 r., I FSK 189/13 oraz z dnia 28 stycznia 2014 r., I FSK 80/13.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.
3. Należy wskazać, że ze względu na instytucję powagi rzeczy osądzonej wznowienie postępowania jest możliwe tylko w wyraźnie określonych przypadkach w art. 270- art. 285 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej: p.p.s.a.
Skarżąca powołuje się na wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydane w sprawach tego samego podatnika, za kolejne lata. Najwcześniejszy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego jest z dnia 15 listopada 2013 r., najpóźniejszy - z dnia 28 stycznia 2014 r. Sprawa, o której wznowienie skarżącą wnosi, została zakończona wyrokiem WSA w Białymstoku w dniu 14 listopada 2012 r. Tym samym wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane zostały rok później. Należy podzielić stanowisko piśmiennictwa (A. Kabat [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, wydanie II, str. 602), że: "Przy rozważaniu przesłanki wznowienia postępowania za w pełni aktualne uznać należy postanowienie SN z dnia 5 maja 1967 r., I PZ 20/67 (OSNC 1967,nr 11, poz. 209) przyjmujące, że podstawę skargi o wznowienie postępowania stanowić może <>".
Dalej piśmiennictwo wskazuje, że "późniejsze wykrycie prawomocnego wyroku dotyczącego tej samej sprawy stanowi podstawę wznowienia postępowania tylko wtedy, gdy wykryty wyrok już istniał w czasie postępowania, którego dotyczy skarga o wznowienie lecz o którym to wyroku strona wówczas nie wiedziała."
Wyrok prawomocny to taki, od którego nie można wnieść środka zaskarżenia. W sprawach zakończonych wyrokami w dniu 15 listopada 2013 r. i w dniu 28 stycznia 2014 r. dopiero od momentu wydania wyroku przez NSA nie jest możliwe wniesienie środka zaskarżenia. Zatem wyroki te nie były prawomocne w momencie wydania wyroku przez WSA w Białymstoku w dniu 14 listopada 2012 r. Tym samym nie stanowią one postawy wznowienia postępowania w niniejszej sprawie.
Z tez orzecznictwa wypływa podobny wniosek. W wyroku NSA z dnia 24 kwietnia 2013 r., I OSK 2068/11, LEX nr 1336363, Sąd stwierdził, że: "Środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się orzeczenia, nie stanowi podstawy wznowienia postępowania, o której mowa w tym przepisie art. 273 § 2 p.p.s.a.".
W postanowieniu NSA z dnia 20 listopada 2012 r., II OSK 1853/12,LEX nr 1248452, Sąd orzekł, że: "Okolicznością faktyczną lub środkiem dowodowym stanowiącym przesłankę wznowienia postępowania na podstawie art. 273 § 2 p.p.s.a. nie może być orzeczenie sądu administracyjnego wydane później niż orzeczenie kwestionowane w drodze skargi o wznowienie postępowania, gdyż jest to okoliczność nieistniejąca w dacie wydania orzeczenia kończącego postępowanie, o którego wznowienie się wnioskuje.
- 4. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 182 i 184 p.p.s.a.