Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Ke 638/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił wniosek T. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 20 sierpnia 2015 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych. W skardze na powyższą decyzję Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonalności tej decyzji. Wniosek uzasadnił zagrożeniem wyrządzenia niepowetowanej straty w majątku, której skutków nie będzie dało się odwrócić. Skarżący wskazał, że suma zobowiązania podatkowego jest bardzo wysoka, a jej zapłacenie przekracza możliwości zarobkowe i majątkowe podatnika.
W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że Skarżący nie wskazał danych istotnych z punktu widzenia przesłanek wstrzymania z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a."). Nie podał informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, osiąganych obecnie dochodów, posiadanego majątku, czy stanu rachunków bankowych. Nie przedstawił jakichkolwiek dokumentów źródłowych odzwierciedlających jego sytuację. W związku z tym nie można było ustalić, w jakim stopniu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a Sąd nie może tych okoliczności domniemywać.
Tym samym ocena możliwości zarobkowych i majątkowych Skarżącego okazała się niemożliwa. Jednocześnie WSA w Kielcach zauważył, że materiał zgromadzony w sprawie również nie zawierał informacji umożliwiających ocenę i ewentualne uwzględnienie wniosku.
W zażaleniu wniesiono o uchylenie postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący zarzucił naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie skutkujące przyjęciem braku istnienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniesiono, że skoro decyzja dotyczy zobowiązania podatkowego w kwocie 42.000 zł nie sposób nie uznać takiej sumy za znaczącą. To oznacza, że jej wydatkowanie będzie skutkować znaczną szkodą w majątku podatnika, co wypełnia przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji. Ponadto, Skarżący podniósł, iż ma na utrzymaniu niepracującą żonę, dwoje małoletnich dzieci. Uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 1800 zł brutto, spłaca pożyczkę, której miesięczna rata wynosi 750 zł. posiada niewielki majątek w postaci samochodu o wartości 3000 zł, domu oraz niewielkiej działki z lasem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zauważyć należy, że art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwana dalej: "p.p.s.a.") przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188). W sytuacji gdy chodzi o orzeczenie rodzące obowiązek zapłaty określonej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, koniecznym jest zobrazowanie okoliczności wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia w konkretnej rozpatrywanej sprawie.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd I instancji słusznie uznał, że Skarżący nie wypełnił przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślić należy, że Skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów, które potwierdzałyby jego trudną sytuację majątkową. Brak dokumentów źródłowych co do wielkości i rodzaju majątku Skarżącego, uniemożliwiał dokonanie merytorycznej oceny wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. Podkreślić należy, że to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie to strona wnioskująca ma obowiązek poparcia zawartych we wniosku twierdzeń stosownymi dokumentami.
Sąd musi mieć przecież wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności, jak również możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. W sytuacji nieprzedstawienia stosownych dokumentów, Sąd I instancji nie miał innej możliwości niż oddalenie wniosku. Z tego powodu rozstrzygnięcie Sądu I instancji było prawidłowe, a zarzut naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a. nie zasługiwał na uwzględnienie.
Abstrahując od powyższego, wskazać należy, że Skarżący może wystąpić w każdym czasie z kolejnym wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji, w którym przedstawi te okoliczności, które zaprezentował chociażby w zażaleniu, a ponadto dołączy dokumenty potwierdzające jego trudną sytuację majątkową.
W świetle powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie zaistniały przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i na podstawie tego przepisu w zw. z art. 197 § 1 i § 2 postanowił jak w sentencji.