Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 1124/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił "D." S.A. z siedzibą w B. (zwanej dalej "spółką", "skarżącą", "stroną") wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że uprawdopodabniając przesłanki wstrzymania strona wskazała jedynie, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadniony możliwością wyrządzenia jej znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. W opinii spółki, wniosek jest uzasadniony ze względu na wysokość określonej w decyzji kwoty. Ponadto skarżąca podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji w obecnej sytuacji gospodarczej spowoduje ograniczenie jej działalności operacyjnej, co wiązać się będzie z dalszymi konsekwencjami finansowymi. Wskazała również, że zapłata egzekwowanej kwoty wpłynąć może na pogorszenie pozycji spółki na rynku oraz może spowodować konieczność wszczęcia postępowania upadłościowego.
W ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje opisane przez nią skutki. Prognozy, które przedstawiła są hipotetyczne, a przytoczone przez nią dane nie wskazują, aby wykonanie decyzji mogło wywołać prognozowane skutki. Innymi słowy, strona nie wykazała realnego zagrożenia, jakie pociągnęłoby za sobą wykonanie zaskarżonej decyzji.
Zdaniem WSA, przesłanki wstrzymania wykonania decyzji nie mogą być uzasadniane obawą wystąpienia hipotetycznych ciągów zdarzeń, których jedynego źródła skarżąca upatruje w konieczności uiszczenia zaległego zobowiązania podatkowego. Strona nie podała żadnych konkretnych, popartych stosownymi dokumentami informacji, dotyczących jej sytuacji majątkowej, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność twierdzeń zawartych we wniosku. Z treści wniosku nie wynika nawet, jakie dochody osiąga. Skarżąca nie przedstawiła również żadnych dokumentów na poparcie wskazanych przez nią okoliczności, które wskazywałyby, że potencjalna egzekucja należności z tytułu obowiązkowych wpłat na PFRON doprowadzi w jej sytuacji do następstw trudnych do odwrócenia.
W ocenie Sądu, skoro spółka nie wykazała w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to brak było podstaw do udzielenia stronie ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami. Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania strony o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa.
Spółka, nie zgadzając się z powyższym postanowieniem, złożyła na nie zażalenie, w którym przedstawiła obszerną argumentację na poparcie swych twierdzeń.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uznanie.
Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek, co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenie skutki. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić tylko na wniosek skarżącego. Czynności z urzędu sąd może podejmować jedynie w przypadkach przewidzianych w art. 61 § 4 p.p.s.a.
Należy wskazać, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został należycie uzasadniony, co oznacza, że postanowienie Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe.
Sąd kasacyjny postanowił uchylić zaskarżone orzeczenie z uwagi na argumentację podniesioną w zażaleniu, co jest dopuszczalne, zważywszy na odformalizowany charakter trybu zażaleniowego. W zażaleniu strona przedstawiła okoliczności, które wskazują, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi znaczną szkodę i spowoduje trudne do odwrócenie skutki. Twierdzenia strony zostały poparte obszerną argumentacją dotyczącą ryzyka wypowiedzenia istniejących umów kredytowych, co mogłoby doprowadzić do braku płynności finansowej, a co za tym idzie do zaprzestania działalności. Skutki zaprzestania działalności dotknęłyby nie tylko samą spółkę, ale też podmioty z nią współpracujące, a także pracowników. Skarżąca przedstawiła także m.in.: Zestawienie źródeł finansowania z wyszczególnieniem przyznanych limitów i datami ich odnowienia, czy informacje dotyczące wstrzymania dofinansowania z PFRON, sprawozdanie z sytuacji finansowej.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.