Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2021 r., sygn. akt III SAB/Wa 38/18, w którym odrzucono skargę W.Ł. na przewlekłość postępowania Dyrektora (...) w sprawie wydania rocznego obliczenia podatku za 2017 r.
Postanowienie to zapadło w następujących okolicznościach sprawy:
Zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2018 r. Przewodniczący Wydziału III WSA w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Na powyższe zarządzenie skarżący złożył zażalenie, które następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FZ 92/19, oddalił.
Zarządzeniem z 4 czerwca 2019 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 3 grudnia 2018 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy oraz wniósł zażalenie na zarządzenie z 4 czerwca 2019 r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wpisu sądowego od skargi.
Postanowieniem z 13 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na zarządzenie z 4 czerwca 2019 r.
Zarządzeniem z 26 sierpnia 2019 r. w sprawie III SPP/Wa 420/19 referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania na skutek nieuzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie pomocy.
W wyniku rozpoznania sprzeciwu na zarządzenie z 26 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 30 października 2019 r. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.
Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 13 sierpnia 2019 r.
Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2019 r., sygn. akt II FZ 806/19, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie z 13 sierpnia 2019 r.
Zarządzeniem z 11 lutego 2020 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 3 grudnia 2018 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III z 11 lutego 2020 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z 10 lutego 2021 r., sygn. akt II FZ 438/20, zażalenie odrzucił.
Postanowieniem z dnia 11 maja 2021 r., sygn. akt III SAB/Wa 38/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę.
Pismem z dnia 21 czerwca 2021 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Z kolei zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, w niniejszej sprawie wezwanie Przewodniczącego Wydziału z 3 grudnia 2018 r. stało się prawomocne, a skarżącemu nie przyznano prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Sąd trafnie wyjaśnił, iż wezwanie z 28 lutego 2020 r. zostało wystosowane na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 11 lutego 2020 r., które nakazywało wezwanie skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia w zakresie wpisu sądowego od skargi. Przedmiotem tego zarządzenia nie są w istocie koszty sądowe, ponieważ nie wzywa ono do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przypomina ono jedynie o konieczności wykonania prawomocnego zarządzenia w tym zakresie, wskazując nowy termin na jego wykonanie wraz z konsekwencjami procesowymi niedopełnienia tego obowiązku.
Prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, zostało doręczone skarżącemu dnia 19 marca 2020 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi rozpoczął zatem bieg 20 marca 2020 r. i upłynął 26 marca 2021 r. (piątek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Skarżący do tego dnia nie uiścił należnego wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny przychyla się do oceny Sądu I instancji, według którego po upływie wyznaczonego terminu do uiszczenia wpisu od skargi podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Do zarzutu naruszenia art. 239 § 1 lit. e) p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: "rozporządzenie") odniósł się już w niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 1 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FZ 92/19, wskazując, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, wynosi 100 zł, a zatem kwota określona w zaskarżonym zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z 3 grudnia 2018 r. odpowiadała co do wysokości wpisowi określonemu w § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia.
Podsumowując, Naczelny Sąd Administracyjny, uznając zażalenie skarżącego za niezasadne, oddalił je na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.