Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 września 2022 r., sygn. akt I SA/Ol 197/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę J. K. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 17 stycznia 2022 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r.
W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na opisane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z 17 stycznia 2022 r. Postanowieniem z 18 maja 2022 r. sygn. akt [...] Starszy referendarz sądowy w WSA w Olsztynie odmówił przyznania Skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie. Po rozpoznaniu sprzeciwu WSA w Olsztynie postanowieniem z 20 czerwca 2022 r. sygn. akt [...] utrzymał w mocy postanowienie referendarza.
W związku z prawomocnym rozstrzygnięciem w zakresie prawa pomocy, Przewodniczący Wydziału I WSA w Olsztynie wydał 19 lipca 2022 r. zarządzenie o wezwaniu strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 2193), w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono Skarżącemu w dniu 8 sierpnia 2022 r.
W zakreślonym terminie Skarżący nie uiścił wpisu od skargi.
Sąd pierwszej instancji mając na względzie powyższe okoliczności odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), dalej: "p.p.s.a."
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Olsztynie podnosząc, że brak opłaty w zakreślonym terminie nastąpił z przyczyn obiektywnie niezależnych, ponieważ Skarżący w tym czasie przebywał na wyjeździe poza stałym miejscem zamieszkania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art.199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).
Jak wynika z akt sprawy w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 19 lipca 2022 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została odebrana w placówce pocztowej 8 sierpnia 2022 r. przez M. K. (z dopiskiem [...]).
Z adnotacji urzędowej na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki (k. 25 akt sądowych) wynika, że osoba, która odebrała przesyłkę jest jednocześnie pełnomocnikiem pocztowym Skarżącego o którym mowa w art. 38 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2020 r., poz. 1041). Upoważnienie określonej osoby jako pełnomocnika pocztowego do odbioru pism, w tym pism sądowych, jest wiążące nie tylko sąd, ale i tę osobę, dlatego doręczenie za pośrednictwem osoby upoważnionej do odbioru pism jest doręczeniem skutecznym dla adresata (por. post. SN z 30 stycznia 2018 r., I UZ 63/17).
Należy zatem przyjąć, że przesyłka zawierająca wezwanie Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi została mu skutecznie doręczona, niemniej jednak wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, a także adnotacje znajdujące się na zwróconych do nadawcy przesyłkach wypełnione przez pracowników poczty, korzystają z domniemania prawdziwości, jako dokument urzędowy (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13, CBOSA).
Podjęcie się odbioru korespondencji przez pełnomocnika pocztowego, nakłada na niego obowiązek należytego zadbania o interesy adresata. Niedochowanie natomiast należytej staranności przez taką osobę nie stanowi okoliczności mającej wpływ na bieg terminów w postępowaniu. Skoro pełnomocnik pocztowy niezwłocznie nie zawiadomił Skarżącego o otrzymaniu korespondencji sądowej, to znaczy, że dopuścił się zawinionego działania, a to w konsekwencji obciąża Skarżącego.
Ponadto, należy wskazać, że okoliczność przebywania poza miejscem zamieszkania z powodu wyjazdu nie jest przeszkodą uniemożliwiającą dokonanie wpisu sądowego szczególnie w sytuacji, gdy Strona dąży do obrony swoich praw w postępowaniu sądowym. W związku z wniesieniem skargi do WSA Skarżący powinien się spodziewać korespondencji sądowej i na czas swojej nieobecności na przykład upoważnić określoną osobę do czuwania nad odbiorem korespondencji i przebiegiem procesu.
Konkludując, wobec nieuiszczenia wpisu od skargi przez Stronę w zakreślonym terminie, zasadnie Sąd pierwszej instancji wydał postanowienie o jej odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a, w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.