Uzasadnienie
- 1. Zarządzeniem z 27 grudnia 2007 r., I SA/Wa 1861/07, Przewodniczący Wydziału Pierwszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał L. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z 9 października 2007 r., [...], w kwocie 8.570 zł stosownie do treści § 1 pkt. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej: rozporządzenie).
- 2. Na zarządzenie to strona skarżąca wniosła zażalenie, w którym zarzuciła naruszenie:
- - § 1 pkt. 4 rozporządzenia przez jego błędne zastosowanie,
- - § 2 ust. 3 pkt. 12 rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie,
- - art. 216 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
W związku z tak postawionymi zarzutami skarżąca wniosła o zmianę zarządzenia poprzez określenie i następcze wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Ewentualnie wniesiono o uchylenie zarządzenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja SKO utrzymuje w mocy decyzję Wójta Gminy G. z 28 czerwca 2007 r. określającą wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2002 w kwocie 856.957 zł i umarzającą postępowanie w sprawie nadpłaty. W skardze na powyższą decyzję podatnik wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy - poprzez stwierdzenie nadpłaty.
Jak wynika natomiast z treści art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Skoro zatem w przedmiotowej sprawie zaskarżona została decyzja podatkowa określająca wysokość zobowiązania podatkowego w kwocie 856.957 zł to tym samym nie ulega wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Dlatego też w tym zakresie za bezzasadne należy uznać argumenty zażalenia, iż w przedmiotowej sprawie powinien zostać uiszczony wpis stały.
W konsekwencji natomiast zaskarżenia przez spółkę spornej decyzji w całości, przedmiotem sporu w przedmiotowej sprawie będzie kwota 856.957 zł, czyli kwota określonego zobowiązania podatkowego. Bez znaczenia pozostaje tutaj żądanie podatnika w zakresie stwierdzenia nadpłaty. W tym bowiem zakresie organy podatkowe umorzyły postępowanie w spornej decyzji, z uwagi na określenie zobowiązania podatkowego. Na marginesie należy zauważyć, że uchwałą z 28 stycznia 2008 r., I FPS 7/07, LEX nr 334945, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w świetle art. 231 w związku z art. 215 i 216 p.p.s.a. wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze. Skoro zatem skarżąca kwestionuje decyzję w całości to tym samym prawidłowo uznano, że wartością przedmiotu sporu jest kwota 856.957 zł.
Podsumowując zatem, sąd pierwszej instancji zasadnie wezwał spółkę do uiszczenia wpisu stosunkowego w wysokości 8.570 zł na podstawie § 1 pkt. 4 rozporządzenia.
Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.