Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 marca 2009 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie o sygnaturze akt I SA/Ol 406/08, oddalił wniosek K.H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub doradcy podatkowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 lipca 2008 roku w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności K.H. za zaległości w podatku od towarów i usług "C" Spółka z o.o. w O. Pełnomocnik K.H., radca prawny złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 lipca 2008 r., od której uiścił wpis w wysokości 199 zł. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 21 października 2008 r. Powyższa skarga została odrzucona, gdyż wpis od niej nie został uiszczony przez profesjonalnego pełnomocnika w należytej kwocie.
Powyższe postanowienie zostało zaskarżone skargą kasacyjną sporządzoną osobiście przez K.H., w której zawarł on również wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów i ustanowienia radcy prawnego lub doradcy podatkowego. Skarżący w uzasadnieniu wskazanego wniosku podał, że od 15 października 2003 r., pozostaje bez pracy i bez środków do życia nie z własnej winy. Od tej daty toczy się też postępowanie w sprawie. Taki stan rzeczy uniemożliwia skarżącemu funkcjonowanie na rynku pracy. Sąd następnie wskazał, że z danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynikało, iż rodzina skarżącego jest czteroosobowa (skarżący, żona, dwoje dzieci). Posiada mieszkanie o powierzchni 50,6 m2 (obciążone hipoteką bankową) i działkę rolną o powierzchni 0,3773 ha. Żona otrzymuje zasiłek macierzyński w kwocie 3.230,48 zł brutto. Z nadesłanych na żądanie Sądu zeznań podatkowych za lata 2006-2007 wynika, iż żona skarżącego osiągnęła dochody w 2006r. 32.740,43 zł i w 2007r. 43.091,12 zł. Skarżący uzyskał dochód w 2006r. - 314,40 zł i w 2007r. - 16.532,25 zł. Następnie Sąd wskazał, że z odpisów zeznań podatkowych wynika, że małżonkowie w latach 2006 i 2007 ponieśli wydatki na Internet: w 2006r. 974,40 zł i w 2007r. 808,90 zł. Nadto na dzień 27 lipca 2007r.
K.H. zalegał z zapłatą podatku dochodowego w kwocie 463,87 zł. Na dzień 30 listopada 2008r. na rachunku bankowym żony skarżącego J.H. zdeponowana była kwota 1.819,92 zł. Z zaświadczenia o zarobkach żony skarżącego wynika, że jej wynagrodzenie netto z ostatnich trzech miesięcy (01.09. do 30.11.2008r.) wynosi 3.404,00 zł (k. 57). Pismem z 04.12.2008r. (data wpływu do urzędu skarbowego) J.H. wniosła o zwrot nadpłaty w kwocie 1.687,00 zł. Zaś 28 sierpnia 2008r. Jolanta Harasimowicz dokonała wpłaty 366 zł na rzecz Kancelarii Prawnej. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił wniosek skarżącego K.H. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika radcy prawnego lub doradcy podatkowego.
Następnie postanowieniem z dnia 4 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę kasacyjną K.H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 21 października 2008 r., orzekające o odrzuceniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 lipca 2008 r., [...]. Na powyższe postanowienie K.H. złożył zażalenie, w którym zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika radcy prawnego lub doradcy podatkowego. Sąd rozpoznając ten wniosek w zaskarżonym postanowieniu wskazał, że z dotychczasowych ustaleń Sądu, opartych na informacjach zawartych w poprzednim wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dokumentacji m.in. odpisach zeznań podatkowych za lata 2006 i 2007, wyciągach z rachunków bankowych, a także aktualnie rozpatrywanym wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżący nie wykazał w sposób wystarczający i skuteczny, iż od 30 grudnia 2008 r. jego sytuacja materialna uległa zmianie.
Wnioskodawca nie wskazał żadnych innych dodatkowych okoliczności, by jego sytuacja rodzinna i majątkowa uległa pogorszeniu, co mogłoby uzasadnić odmienne orzeczenie Sądu w zakresie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego bądź doradcy podatkowego.
Dodatkowo Sąd wskazał, że dane zawarte w kolejnym wniosku o przyznanie prawa pomocy dotyczące stanu majątkowego, rodzinnego i zawodowego wnioskodawcy nie uległy zmianie. Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanej sprawie złożony ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów i ustanowienie radcy prawnego lub doradcy podatkowego z urzędu podlega oddaleniu. Wobec powyższego Sąd orzekł w oparciu o art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej u.p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie K.H. wniósł o jego uchylenie oraz przyznanie prawa pomocy w całości lub w części obejmującej ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Ponownie argumentował, że trudna sytuacja materialna w jakiej znajduje się zarówno skarżący jak i jego rodzina uniemożliwiają mu partycypowanie w kosztach toczącego się postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem należało je oddalić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie słusznie bowiem zauważył, że rozpoznawany w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy jest kolejnym wnioskiem o zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania w rozpoznawanej sprawie wszczętej skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 lipca 2008 roku. Postanowieniem bowiem z dnia 30 grudnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (karta 59). W myśl zaś art. 165 u.p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie, a do takich należy zaliczyć postanowienie w przedmiocie prawa pomocy, mogą być uchylane i zmieniane jedynie wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Skoro zatem, jak słusznie wskazał Sąd, sytuacja materialna stan rodzinny oraz majątkowy skarżącego nie uległ zmianie od chwili gdy Sąd rozpoznawał pierwszy wniosek o przyznanie prawa pomocy w toku postępowania skargowego, to kolejny wniosek w tym przedmiocie nie mógł zostać rozpoznany pozytywnie. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając w oparciu o art. 184 u.p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 tej ustawy, orzekł jak w sentencji.