Uzasadnienie
1. Postanowieniem z dnia 13 lutego 2014 r., I SA/Lu 1315/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę K. M. (zwanego dalej skarżącym). Powodem odrzucenia było nieuzupełnienie braków formalnych skargi. Skarżącemu doręczono odpis tego postanowienia wraz z pouczeniem, że przysługuje od niego tylko skarga kasacyjna. Skarżący wniósł jednak zażalenie, które sporządził własnoręcznie.
W dniu 20 marca 2014 r., WSA w Lublinie odrzucił to zażalenie, jak i wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia, ponieważ środek, jakim jest zażalenie nie przysługuje od postanowienia odrzucającego skargę i kończącego sprawę.
Na powyższe postanowienie skarżący ponownie wniósł zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.
- 2. Trafnie sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowienie kończące sprawę, a takim było postanowienie odrzucające skargę (art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej: p.p.s.a.) może być zaskarżone tylko skargą kasacyjną, a nie zażaleniem. Ustawa wyraźnie wskazuje, że zażalenie na takie postanowienie nie może być wniesione. Skoro już zostało wniesione przez skarżącego, to sąd nie może tego pisma zignorować, może jedynie je odrzucić. Tak też uczynił, co zasługuje na aprobatę.
- 3. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.