Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 3 października 2016 r. na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) odrzucił skargę K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 10 lutego 2016 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. stwierdzając, że skarżący wpis od skargi uiścił dopiero dnia 17 sierpnia 2016 r., a więc po terminie, który upłynął dnia 16 sierpnia 2016 r.
Dnia 20 października 2016 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wyjaśniając, że uiszczenie wpisu po terminie (to jest w dniu 17 sierpnia 2016 r.) spowodowane było trudnościami technicznymi w nadaniu przelewu drogą elektroniczną, jakie spotkały skarżącego w ostatnim dniu upływającego terminu (to jest w dniu 16 sierpnia 2016 r.).
Postanowieniem z dnia 7 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu odrzucił na podstawie art. 88 P.p.s.a., wskazując, że został on złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, za którą uznał faktyczne uiszczenie wpisu w dniu 17 sierpnia 2016 r.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący podniósł, że nie miał świadomości, iż termin do uiszczenia wpisu sądowego został przekroczony, a dowiedział się o tym dopiero z postanowienia z dnia 3 października 2016 r. o odrzuceniu skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy.
Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o odrzuceniu skargi (k. 49 akt), zostało ono doręczone skarżącemu dnia 18 października 2016 r. Dopiero zatem w tym dniu skarżący został powiadomiony o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, a przypisywanie takiego znaczenia dacie, w której skarżący faktycznie uiścił wpis, jest niezasadne, gdyż implikuje skutek, który nastąpił dopiero w wyniku oceny terminowości uiszczenia wpisu przez Sąd. Dlatego też należy uznać, że wniosek z dnia 20 października 2016 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu skarżący złożył w terminie, o którym stanowi art. 87 § 1 P.p.s.a., co otwiera drogę do merytorycznej oceny zasadności tego wniosku.
Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu znane są postanowienia tego Sądu z dnia 21 marca 2017 r., wydane w sprawach o sygnaturach akt II Fz 128 i 129/17, którymi oddalono tożsame zażalenia skarżącego na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2016 r., wydane w sprawach o sygnaturach akt I SA/Wr 664 i 665/16, w których Naczelny Sąd Administracyjny zaaprobował pogląd, że przyczyna uchybienia terminu przez skarżącego ustała już dnia 17 sierpnia 2016 r. Ponieważ jednak Naczelny Sąd Administracyjny obecnie rozpoznający zażalenie skarżącego z przyczyn wcześniej wymienionych poglądu tego nie podziela, konieczne jest uchylenie rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, mimo spowodowania tym niepożądanej rozbieżności orzeczniczej, bowiem wzgląd na jednolitość orzecznictwa sądowoadministracyjnego musi ustąpić względom praworządności i zapewnienia realizacji konstytucyjnego prawa obywatela do sądu. Należy podkreślić, że kwestia merytorycznej zasadności wniosku skarżącego pozostaje otwarta.
Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu naruszył art. 87 § 1 i art. 88 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie skarżącego uwzględnił i uchylił zaskarżone nim postanowienie.