Uzasadnienie
II FZ 170/08
UZASADNIENE
Postanowieniem z dnia 6 marca 2008 r. sygn akt I SA/Po 17/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił sprzeciw G. S. (skarżącej) od zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, w uzasadnieniu wskazując art. 259 §1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.).
Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie i wniosła o rozłożenie na raty zaległości podatkowej wraz z odsetkami.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jako niedopuszczalne należało odrzucić. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Jeżeli zatem ustawa przewiduje (w określonych sytuacjach), wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego. W niniejszej sprawie zażalenie dotyczy postanowienia o odrzuceniu sprzeciwu, na które ustawa nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia (por. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2005 r., sygn.akt II FZ 712/05).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 180 w zw. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.