Uzasadnienie
Postanowieniem z 11 stycznia 2008 r., sygn. akt I SA/Kr 1318/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił H. sp. z o. o. w A. wstrzymania wykonania zaskarżonego przez nią postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 3 września 2007 r., Nr [...], w przedmiocie uznania za bezzasadne zarzutów na dokonany przez biegłego rzeczoznawcę opis i oszacowanie wartości udziału w nieruchomości.
Sąd I instancji w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że strona poprzestała na stwierdzeniu, że licytacja w dniu 16 listopada 2007 r. byłaby z wielką szkodą dla dłużnika. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnioskodawca w żaden sposób nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wykonalnością postanowienia z dnia 3 września 2007 r. Sąd I instancji wskazał, iż ogólnikowe wywody, nieodniesione do konkretnych faktów, w żadnym razie nie mogą uzasadniać twierdzenia, że wystąpiła któraś z przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził istnienie przesłanki negatywnej do uwzględnienia wniosku, jaką jest brak przymiotu wykonalności zaskarżonego aktu administracyjnego. Zaskarżone przez stronę w niniejszym postępowaniu rozstrzygnięcie administracyjne samo w sobie nie posiada przymiotu wykonalności i jako takie nie wymaga wykonania. Skoro na skarżącej spółce nie ciążą żadne obowiązki wynikające z zaskarżonego postanowienia, podlegające wykonaniu w trybie przymusowym, to nie ma zagrożenia wyrządzenia szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o "wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu wydania prawomocnego wyroku". W uzasadnieniu zażalenia strona wskazała na kwestię zaniżonej wartości nieruchomości w związku z nieprawidłową wyceną oraz na fakt występowania bez profesjonalnego prawnika jako przyczynę niepoprawnego uzasadnienia wniosku, za co strona nie może być karana.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje
Zażalenie na uwzględnienie nie zasługiwało.
Zgodnie ze wskazanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazany przepis pozwala przyznać stronie na czas procesu ochronę tymczasową przed skutkami wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Warunkiem niezbędnym przyznania ochrony tymczasowej jest jednakże możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Brak możliwości wykonania aktu objętego wnioskiem powoduje, iż niemożliwe jest zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W piśmiennictwie, zarówno na gruncie ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) jak i na gruncie obecnie obowiązującej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podnosi się, że wstrzymanie wykonania aktów administracyjnych może dotyczyć tylko tych aktów administracyjnych, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania.
W przedmiotowej sprawie wnioskiem objęte jest postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie dotyczące uznania bezzasadności zarzutów na dokonany przez biegłego rzeczoznawcę opis i oszacowanie wartości udziału - nieruchomości. Rozstrzygnięcie to nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Nie posiada zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jego wykonania. Tym samym wniosek strony nie może zostać uwzględniony.
Nadto z treści zarówno wniosku jak i zażalenia wynika intencja strony dotyczyła nie tyle wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, co wstrzymania postępowania egzekucyjnego, co należy uznać za niedopuszczalne, bowiem sądy administracyjne nie miały i nadal nie mają możliwości zawieszenia postępowania egzekucyjnego, a do takiego celu zdaje się zmierzać strona.
Na marginesie jedynie stwierdzić można, iż argumenty strony mające uzasadnić jej wniosek odnoszą się przede wszystkim do kwestii prawidłowości dokonanej wyceny nieruchomości, co nie może być rozpatrywane przez sąd administracyjny w postępowaniu incydentalnym, bowiem kwestia zarzutów na opis i oszacowanie wartości udziału w nieruchomości stanowi główny przedmiot postępowania w sprawie i nie może być badana na obecnym etapie postępowania. Podkreślić też trzeba, iż wykazanie istnienia przesłanek z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy do wnioskodawcy, a argumentacji strony w tym zakresie nie sposób uznać za wystarczającą.
Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.