Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 maja 2011 r. (sygn. akt II FZ 175/11) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego J. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Gl 700/09 o przymusowym ściągnięciu od skarżącego kwoty 100 zł tytułem nieziszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem doręczony na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia tego orzeczenia.
Na wskazane wyżej postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł zażalenie pismem z dnia 26 maja 2011 r. (data nadania).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 Poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na inne postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Nie ulega żadnych wątpliwości, że omawiany środek zaskarżenia służy wyłącznie weryfikacji wskazanych w ustawie orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych. A contrario na postanowienia wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie nie przysługuje.
Wniesionym zażaleniem skarżący zaskarżył postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w związku z czym zażalenie takie jako niedopuszczalne należało odrzucić.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.