Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 września 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie W.K. na postanowienie tego Sądu z dnia 28 maja 2008 r.
W dniu 15 września 2005 r. wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie. W jego uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż mimo otrzymania wcześniejszego postanowienia Sądu, które jest ostateczne i niezaskarżalne, postanowiła jednak wnieść na nie zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia taksatywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 ppsa.
Jeżeli zatem ustawa przewiduje (w określonych sytuacjach), wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego. Należy zauważyć, iż artykuł 194 § 1 powołanej ustawy nie znajduje zastosowana w przedmiotowej sprawie, ponieważ dotyczy postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są ostateczne i prawomocne. Nie przysługują od nich żadne środki zaskarżenia. Skarżący nie ma zatem możliwości wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie. Odrzucenie zażalenia czyni zbędnym ustosunkowanie się do podniesionych w jego uzasadnieniu kwestii.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 w zw. z art. 180 i 197 § 2 ppsa należało zażalenie, jako niedopuszczalne, odrzucić.