Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SA/Sz 691/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę kasacyjną M. G. W motywach rozstrzygnięcia Sąd wyjaśnił, że w dniu 28 listopada 2007 r. został wydany wyrok oddalający skargę M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S., na mocy której uchylono decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. określającą skarżącemu podatek dochodowy od osób fizycznych za 2001 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Od powyższego orzeczenia pełnomocnik strony (radca prawny) wniósł skargę kasacyjną, nie uiszczając wpisu stałego w kwocie 250 zł (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Mając powyższe na uwadze, wojewódzki sąd administracyjny - stosownie do art. 219 § 1 i art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - odrzucił środek zaskarżenia.
W zażaleniu M. G. wniósł o uchylenie postanowienia z dnia 3 kwietnia 2008 r. i zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając Sądowi błędne zastosowanie art. 231 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarżący argumentował, że rozpoznawana sprawa dotyczy należności pieniężnych, a zatem strona powinna uiścić wpis stosunkowy. Ponadto zwrócił uwagę, że prezentowany przez niego pogląd podzielił również Sąd pierwszej instancji, który na wcześniejszym etapie postępowania (po otrzymaniu skargi) wezwał stronę do opłacenia wpisu stosunkowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Spór zaistniały na gruncie niniejszej sprawy dotyczy charakteru wpisu sądowego należnego w przypadku, gdy przedmiotem zaskarżenia jest tzw. decyzja kasacyjna.
Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia powyższej kwestii ma art. 231 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w pozostałych sprawach pobiera się wpis stały.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może ulegać wątpliwości, że w sytuacji, gdy strona składa skargę na decyzję organu odwoławczego uchylającą decyzję organu pierwszej instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, powinna uiścić wpis stały, którego wysokość precyzuje § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (wpis 500 zł w sprawach z zakresu zobowiązań podatkowych).
Jak trafnie wywodził Sąd pierwszej instancji, decyzja kasacyjna nie nakłada na skarżącego obowiązku opłacenia jakichkolwiek należności pieniężnych. Nie sposób tym samym zasadnie twierdzić, że strona dąży do zakwestionowania określonej przez organ podatkowy kwoty pieniężnej. Kontrola sprawowana przez sąd administracyjny ogranicza się bowiem w takim przypadku do zbadania przesłanek warunkujących wydanie przez organ odwoławczy decyzji w trybie art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.).
Prezentowane stanowisko znajduje oparcie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia NSA: z dnia 22 czerwca 2005 r., sygn. akt II FZ 348/05, niepubl. i z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt II FZ 150/08, niepubl.).
Wyjaśnienia ponadto wymaga, że twierdzenia strony jakoby uiściła ona - na wezwanie Sądu - wpis stosunkowy od skargi nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy.
W świetle przedstawionych okoliczności zaskarżone postanowienie należało uznać za odpowiadające prawu. W myśl art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd był zobligowany do odrzucenia skargi kasacyjnej wniesionej przez radcę prawnego, z uwagi na nieopłacenie przez pełnomocnika należnego wpisu stałego (250 zł na podstawie § 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Zawarte w zażaleniu żądanie M. G. o zasądzenie kosztów postępowania nie może zostać uwzględnione. Stosownie do art. 209 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 powołanej ustawy. Brak jest zatem podstaw do orzekania w tym zakresie w innych orzeczeniach. Przepis art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym (por. M. Niezgódka - Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005, s. 527 i powołane tam postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.