Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 869/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę kasacyjną R. O. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania z powodu jej wniesienia po terminie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący zarzucił błędną interpretację art. 177 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w zw. z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmiany ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2015 r., poz.658, dalej: "ustawa zmieniająca") polegające na wadliwym przyjęciu, że sprawy dotyczące skarg kasacyjnych do Naczelnego Sądu Administracyjnego zostały wszczęte przez stronę przed 15 sierpnia 2015 r. i w rezultacie niezastosowanie art. 177 § 6 p.p.s.a. Zarzucając powyższe na podstawie art. 185 p.p.s.a. wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy zwrócić uwagę, że Naczelny Sąd Administracyjny niejednokrotnie wypowiadał się już w przedmiocie temporalnego zakresu zastosowania znowelizowanego art. 177 p.p.s.a. wyrażając stanowisko, że przepis ten – z uwagi na jednoznaczne zapisy ustawy nowelizującej (art. 1 pkt 50 w zw. z art. 2 noweli z dnia 9 kwietnia 2015 r.) – nie znajduje zastosowania w nowym brzmieniu do postępowań wszczętych przed 15 sierpnia 2015 r. (por. m.in. post. NSA z 23.09.2016 r., II OZ 939/16, CBOSA). W wyniku wykładni ww. przepisów intertemporalnych w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że "datą wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym w rozumieniu art. 2 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...), jest data oddania pisma zawierającego skargę do sądu administracyjnego w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym" (zob. post. NSA z 29.06.2016 r., I FZ 156/16, CBOSA).
W ocenie Sądu wolą prawodawcy było, by całe postępowanie sądowe toczyło się wg dotychczasowych (z zastrzeżeniami wskazanymi w ww. art. 2 ustawy nowelizującej), bądź zmienionych przepisów. W przeciwnym razie zostałoby to uwzględnione w treści przepisu międzyczasowego, choćby poprzez zastrzeżenie o stosowaniu przepisów dotychczasowych "do czasu zakończenia postępowania w danej instancji" (tak np. w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych – § 21). Prawodawca nie zdecydował się na taką formułę wskazując jako kryterium intertemporalne moment "wszczęcia postępowania". Zdaniem Sądu nie pozwala ono na postulowaną w zażaleniu zmianę reżimu procesowego w toku procedowania (między instancjami sądowymi) i odnosi się do postępowania sądowoadministracyjnego jako całości, nie zaś do poszczególnych jego etapów.
W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte zostało w sierpniu 2014 r. (skargę nadano w placówce operatora pocztowego 21.08.2014 r.), wobec czego obowiązujący aktualnie art. 177 § 6 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania do Skarżącego. Nie jest zaś sporne, że skarga kasacyjna nie została złożona w terminie określonym w znajdującym zastosowanie w sprawie art. 177 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji. Stosownie więc do art. 178 tej ustawy prawidłowo Sąd wojewódzki "odrzucił na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu."
Z tych powodów należało oddalić zażalenie, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.