Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 lipca 2016 r. o syg. akt II FZ 207/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie W. G. (dalej: "skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 listopada 2015 r. w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 11 czerwca 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Pismem z dnia 7 sierpnia 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na w/w postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia w całości. W uzasadnieniu podniósł, że postanowienie uważa za krzywdzące.
Zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2016 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków zażalenia poprzez jego własnoręczne podpisanie w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."). Zarządzenie skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 19 września 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru), a zatem termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu 26 września 2016 r.
Skarżący nadał w placówce pocztowej przesyłkę zawierającą podpisane zażalenie w dniu 5 października 2016 r. (data stempla pocztowego).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a., które w tej sprawie nie występują. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie. W niniejszej sprawie stosowne wezwanie doręczono w dniu 19 września 2016 r., lecz skarżący nie zachował 7 dniowego terminu do nadesłania własnoręcznie podpisanego zażalenia. Tym samym stwierdzić należy, że zażalenie zawiera nieuzupełniony brak formalny skutkujący odrzuceniem zażalenia.
Ponadto należy podkreślić, że art. 194 § 1 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepisy procedury sądowoadministracyjnej wyraźnie określają, że zażaleniem mogą być zaskarżane wyłącznie postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, stąd wniesienie zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne. Naczelny Sąd Administracyjny jest instancją najwyższą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jego orzeczenia są ostateczne i nie przysługują od nich środki odwoławcze. Powyższe uwagi prowadzą do wniosku, że wniesiony przez skarżącego środek zaskarżenia, pomijając fakt nieuzupełnienia jego braków w terminie, jest niedopuszczalny, co stanowi kolejną przesłankę do jego odrzucenia.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu zażalenia.